Chapter 23: Would you like to?

Druga część koncertu była jeszcze lepsza. Mój Nialler zadedykował mi They Don't Know About Us. 
-Było świetnie!Naprawdę nie wiedziałam że jesteście parą- Clara to naprawdę fajna dziewczyna. Po wyglądzie jest może i jest podobna do Hanne, ale z charakteru przypomina bardziej mnie.

***

Następnego dnia z samego rana zadzwonił dzwonek do drzwi. O tak wczesnej godzinie  którą była dziewiąta. Nie pomyślałam nawet o tym że mam rozczochrane włosy i otworzyłam drzwi. Przez to, kogo tam zobaczyłam zaparło mi dech w piersiach, a na mojej twarzy pojawił się szeroki uśmiech. Natychmiast rzuciłam się mu na szyję.

-Mój Boże, co ty tutaj robisz?

-Mam wolne pięć dni, więc przyjechałem do Ciebie. Jesteś sama?

-Tak, najwidoczniej mama razem z Clarą poszły na zakupy. I Vanessa chyba też. 

-A masz coś przeciwko bym tę noc spędził z Tobą? Tutaj? Nie chce mi się wracać do hotelu.

- Ja nic, mama też na pewno nie. Z tego co wiem od Hanne, mama nawet mówiła że jesteśmy idealną parą, ale mniejsza z tym. Clara będzie na sto procent zachwycona, a Vann..nawet nie wiem czy wie kim jesteś ale ok- stwierdziłam i poszliśmy na górę. Szybko się przebrałam   a Nialler stwierdził że pojedziemy do parku rozrywki.

-Gdzie?! 

-No do parku rozrywki. Zbieraj się.

-Ale ty dobrze wiesz że ja na to nie wejdę.

-A co było z wieżą Eifflą? Też było że masz lęk wysokości, ale weszłaś.

-No dobra. Dla Ciebie. 

***

-Ale mnie głowa boli- powiedziałam gdy powoli wchodziliśmy już na górę domu.

-No może trochę przesadziliśmy- weszliśmy do można tak powiedzieć "mojego" pokoju. Położyliśmy się na łóżku i zaczęliśmy gadać. Szczerze byłam już zmęczona, chociaż była 21.00. 

-Masz ochotę?- blondyn uśmiechnął się.

-Nie wiem, boję się że stanie się to samo co z pierwszym...

-Nie masz o co. Będę teraz przy Tobie, trasa się już przecież kończy.

***

-Wykończyłeś mnie- powiedziałam do Niallera, kiedy na moim telefonie pokazało dziesięć minut po północy.

-Ty mnie też- roześmialiśmy się, ja się do niego przytuliłam  i zasnęłam...