Chapter 38: I sleep, I wake up, I forget ...

Otworzyłam oczy. Jezu...ja żyję. Popatrzyłam w dół mojego ciała. Byłam przerażona tym, co mogłam zobaczyć na moich białych szortach. Powoli mój wzrok nachylał się by ujrzeć coś. Nie ma nic. Mój synek jest ze mną. Nic mi nie było, będzie parę siniaków i chyba tyle. Gorzej było z tym idiotą. Z jego nosa leciała krew. 
-Kate, dzwoń po Nialla. Niech przyjedzie po Ciebie. Dam radę- popatrzył na mnie i uśmiechnął się lekko. Wybrałam numer i jak najszybciej zadzwoniłam do mojego mężczyzny. Po chwili zobaczyłam że Nialler już jest. Przyjechał samochodem który wynajął na lotnisku. 
-Luke, powodzenia z Nathaly. Może jeszcze kiedyś się zobaczymy- raczej nie bardzo się z nim już zobaczę. Kiedyś w gimnazjum widzieliśmy się codziennie. A teraz zobaczyłam go ostatni raz w życiu...
- Chodź- Niall złapał mnie za rękę i zaprowadził mnie do samochodu. Na jego tworzy można było zauważyć zdenerwowanie.
 Stałam mu się jakoś  posłuszna. Nienawidzę kiedy na mnie wrzeszczy. Po wejściu do pokoju hotelowego, stanęłam przy drzwiach i patrzyłam aż je zamknie. 
-Na łóżko - dalej stałam - Mam mówić po chińsku?! Na łóżko powiedziałem! - Jezu, nie. Teraz się naprawdę boję...
-I co ja mam z Tobą zrobić? Nie napisałaś mi że jedziesz ze znajomymi, a nie z jakimś idiotą!
-Niall, ale...
-Co ale?! Kate Ty mogłaś przez tego debila nasze dziecko stracić!
-Zamknij się idioto..- powiedziałam cicho. Od razu tego pożałowałam...Jego pas odbił się na moich plecach, a zaraz  potem na ręce...No cóż...Zasnę, obudzę się, zapomnę...

***

-Kotku, obudź się - co już mu przeszło? Albo zapomniał? - Przepraszam. Obiecuję Ci że nigdy to się już nie powtórzy..

-Ale Ty wiesz że nie dość że skrzywdziłeś mnie, to i dziecko?! Niall ono to wszystko czuje!- klęknął przede mną i złapał moją rękę.

-Obiecuję Katy...Wybacz...

Przy okazji Wszystkiego Najlepszego Zayn ♥ 
Nie umiem uwierzyć że już ma 22 lata ♥ 

 

Wszystkiego co najlepsze Skarbie ♥