Chapter 43: Do you want to be proud of, or should I do it?

-Ja Ci w ogóle nie powinnam o tym mówić- powiedziałam przez łzy- Co ja sobie myślałam...Harry, on mnie przecież zabije jak się dowie!
-Za co?
-Obiecałam mu, że nikt się o tym nie dowie..
-Mała chodź. Uspokój się, bo naprawdę nie chcę byś znowu się nabawiła depresji - przytulił mnie mocno -Nie płacz już, bo ono to na pewno czuje. Kiedy on Ci to zrobił? Byłaś u lekarza?
-Zaraz następnego dnia po wyjeździe do Włoch. Zwariowałeś? Przecież jakbym poszła do lekarza to by go zamknęli! Ja nie mam na to nerwów Hazz...Prześpię się. Obudź mnie koło 18.00.

*Oczami Harry'ego*

Wyszedłem z jej pokoju i przy okazji wyniosłem też jej telefon. Nie chcę by ją ktoś obudził. 

-Lou, gdzie El?

-Poszła już. Umówiła się z Perrie do kina- usiadłem obok niego na kanapie. 

-Muszę Ci coś powiedzieć. Tylko nie możesz NIKOMU podać tego dalej.

-Słucham Cię uważnie Harry.

-Niall skrzywdził Kate- jego twarz nagle opuścił uśmiech i wtargnęło na nią zdziwienie i przerażenie.

-Jak to? On by przecież nie zrobił żadnej dziewczynie żadnego świństwa...

***

*Oczami Louisa*

Kilka dni później  przyleciały chłopaki. Kate gdy zobaczyła Nialla, od razu rzuciła mu się  na szyję. Nie mam zielonego pojęcia, jak ona mu to wybaczyła. 

-Tęskniłam skarbie- wypowiedziała te słowa łapiąc go  za rękę. Dziewczyny poszły na górę, a Eleanor została uparcie ze mną. Razem z Niallem byliśmy w jadalni, by wziąć dużo słodkiego i zanieść do salonu, gdzie siedziała reszta chłopaków. 

-Pomóc wam?-El weszła do pomieszczenia.

-Idź lepiej na górę-odpowiedziałem

-Ale...

-Powiedziałem!

-Nie krzycz...-moja ukochana wyszła z pokoju.

-Louis nie krzycz na nią bez powodu...Ja bym na Kate tak nie umiał nakrzyczeć.

-Ja też do wtorku myślałem żebyś nie umiał

-Co masz na myśli?-z jego twarzy znikł uśmiech

-Czemu to zrobiłeś Kate?! Wiesz o tym że ona przez to ucierpiała?!

-Lou, ja naprawdę nie umiałem..Pomyśl gdybyś Ty zobaczył El w aucie z obcym facetem

-Niall to był znajomy ze szkoły

-Poniosło mnie. Nie chciałem jej tego zrobić.

-Byle ona Ci wybaczyła. Chodź- poklepałem go po ramieniu i wyszliśmy z pokoju. Znam go. Nie zrobiłby niczego bez powodu...

*Oczami Nialla*

Wyszło na jaw. Ale dobrze że wie o tym tylko Louis. No i Harry najprawdopodobniej. Omówiliśmy wszystko co załatwiliśmy na wyjeździe i po chwili ze schodów zbiegły dziewczyny. Osiadły obok nas. 

-Wiecie już czy będę ciocią dziewczynki czy chłopczyka? - zapytała z uśmiechem El, a my razem z Katy spojrzeliśmy na siebie.

-Nie lepiej zostawić to niespodzianką?- odezwała się Pezz.

-Perrie, ja też jestem ciekawa! - zwróciła się do niej Sophia. 

-Nie wiem jak wy, ale ja sądzę że będzie chłopiec - Lou

-A ja myślę że dziewczynka -Hazz spojrzał na Kate uśmiechając się. 

-Sorry Harry, ale jestem po stronie Lou - głos w rozmowie zajął Liam. 

-A ja nie mam zielonego pojęcia- wtrącił Zayn i wszyscy automatycznie wybuchnęli śmiechem. 

-No my już wiemy- zaśmiałem się patrząc na ukochaną

-Chcesz się pochwalić, czy  ja mam to zrobić?

-Będzie synek- Lou mało co nie zwariował z radości

-Wybraliście już imie?- spytała El

-Będzie na pewno James, po tacie, ale nad drugim musimy się jeszcze zastanowić- powiedziała Kate. 

-Nie wiem jak wam, ale mnie podoba się James Louis- wtrącił Lou i wszyscy się roześmiali, przypominając mi czasy, gdy po raz pierwszy spotkałem Kate...