Chapter 41: Do not earned it ...

Wryło mnie. Boże, a tak się cieszyłam...W moich oczach zaczęło się robić mokro i mimo późnego wieczoru wycisnęłam z siebie łzy. Wstałam z krzesła i czym prędzej pobiegłam do jednej z łazienek w tym domu. Do tej samej do której niegdyś dobijał się Nialler by mnie powstrzymać i z której to on mnie wyniósł na rękach by mi uratować życie. Jeszcze słyszę jego przerażony głos...
Siedziałam na toalecie, kryjąc twarz w dłoniach. Miało być tak pięknie... Miałam robić karierę... To głupie życie jest za wymagające.
-Nie płacz, jesteś za piękna by płakać - nagle przede mną pojawił się Harry. Złapał moje ręce i je trzymał - Katy, nie rób nic złego. Pomyśl, co zrobiłby w tej sytuacji Niall, co on by Ci powiedział...
-Że kariera nie jest najważniejsza...
-Właśnie. Pomyśl o Waszym dziecku Kate. Pomyśl że będzie miało najszczęśliwszych i najbardziej kochających się rodziców na świecie. Przecież ono jest o wiele ważniejsze od sławy, prawda? Pomyśl o Waszym szczęściu, albo o rodzinie...że Camilla Cię potrzebuje. To dzięki niej spotkaliśmy się ponownie. Ona Ci przecież kazała zadzwonić. Pomyśl o nas. My też Cię potrzebujemy Kate. Wiesz ile w życiu naszej piątki było by inne?  Wiesz jak wyglądałoby życie Nialla gdyby Cię nie spotkał? - popatrzył mi głęboko w oczy a ja się w niego wtuliłam. Umie przemawiać do ludzi...
-A teraz chodź.  W życiu nie można się załamywać. Głowa do góry i do przodu. Pójdę razem z Tobą do pokoju. Chcesz do Waszego?
-Tak, tam czuję się najlepiej...

*Oczami Harry'ego"

Nie wiem jak postąpiłby Niall, więc robię to po swojemu. To jest naprawdę cudowna dziewczyna. Nie zasłużyła sobie na to. Być może gdybym zagadał do niej pierwszy byłaby moja. Ale jeśli jest z Niallerem, wiem że jest bezpieczna. Niall nigdy nie skrzywdziłby żadnej dziewczyny. Leżała zasypiając w łóżku. Ja siedziałem na jego brzegu. Ciekawe jak u chłopaków. 

Schowałem mojego iPhona do kieszeni. Lepiej żeby nie wiedzieli co się dzieje u nas. Niall przyjechałby od razu i nie załatwiliby nic, albo cały czas by do niej dzwonił,  nie dawał spokoju i przemawiał do rozsądku. Kate spokojnie spała. Jutro zabiorę ją w wyjątkowe miejsce. Zaczął się London Fashion Week, więc pójdziemy z El i Louisem. 

-Śpi?- Lou uchylił lekko drzwi i szepnął

-Tak.

-To dobrze. Dużo przeżyła dzisiaj. Nie idziesz do siebie?

-Zostanę z Nią jeszcze chwilę. Dobranoc Lou.

-Dobranoc- i jedna chwila przerodziła się w całą noc czuwania nad najwspanialszą dziewczyną na świecie...

______________________________

Obiecałam i jest :) 

Co Wy na to bym założyła nowego bloga? Liczę się tylko z Waszą opinią na ten temat :)

//Paula xx