Hej kochani :*
Jak u Was? Kto ma ferie? hahah xD
Ale dobra, przechodząc do rzeczy :)
Zostałam nominowana do tag'u przez moją kochaną Niki z RHIAB :)
Więc:
1. Mam dwa imiona (Paulina Maria ahah xD), ale jednym się posługuję :) Na trzecie imię chciałabym sobie dać Diana hah, zapewne wiecie czemu :) A poza tym podoba mi się to imię jakoś :)
2. Chodzę do pierwszej gimnazjum xD Później chciałabym kontynuować naukę w liceum; myślę już nawet o studiach xD Moim marzeniem jest studiowanie filologi angielskiej lub germanistyki :)
3.Nie mam rodzeństwa, ale za to małą kuzynkę która często u mnie bywa i traktuje ją jak siostrę :)
4.Moim hobby jest muzyka i sport; uczęszczam na lekcje śpiewu, od ponad roku gram na gitarze. Jeśli chodzi o sport od sześciu lat pływam i zdobywam również dobre wyniki w pływaniu. Lubię rozmawiać po angielsku i niemiecku, czytać książki;do jednych z moich ulubionych należą: "Gwiazd Naszych Wina" i "Harry Potter" (cała seria oczywiście :D)
5. Directioner jestem od maja 2011 roku (tak, zaraziły mnie tym koleżanki ze szkoły xD), moim ulubieńcem jest Harry ♥ . Oprócz Directioner jestem Barbella i Potterhead, a poza tym lubię też Arianę Grande :)
6.Czy mam chłopaka? "Raczej"tak. Mówię raczej, bo nie jest to taki prawdziwy związek. Jesteśmy raczej dobrymi przyjaciółmi, którzy znają się od przedszkola :)
7. Mam trzy najlepsze przyjaciółki, z którymi przyjaźnię się odkąd pamiętam (czytaj przedszkole hahah)
8. Moim ulubionym kolorem jest zielony, pomarańczowy i biały :)
9. Zaczęłam pisać, ponieważ chciałam stworzyć coś własnego :) "Swój własny świat" hah ♥
10.Moim największym marzeniem jest oczywiście spotkanie 1D ♥
Poza tym chciałabym kiedyś pojechać, a najlepiej zamieszkać w Londynie ♥
To chyba wszystko :) Hahha :)
Nominuję:
Dance Of Love
Only Time Will Tell
Little Things
//Paula :*
środa, 18 lutego 2015
sobota, 31 stycznia 2015
Chapter 43: Do you want to be proud of, or should I do it?
-Ja Ci w ogóle nie powinnam o tym mówić- powiedziałam przez łzy- Co ja sobie myślałam...Harry, on mnie przecież zabije jak się dowie!
-Za co?
-Obiecałam mu, że nikt się o tym nie dowie..
-Mała chodź. Uspokój się, bo naprawdę nie chcę byś znowu się nabawiła depresji - przytulił mnie mocno -Nie płacz już, bo ono to na pewno czuje. Kiedy on Ci to zrobił? Byłaś u lekarza?
-Zaraz następnego dnia po wyjeździe do Włoch. Zwariowałeś? Przecież jakbym poszła do lekarza to by go zamknęli! Ja nie mam na to nerwów Hazz...Prześpię się. Obudź mnie koło 18.00.
-Za co?
-Obiecałam mu, że nikt się o tym nie dowie..
-Mała chodź. Uspokój się, bo naprawdę nie chcę byś znowu się nabawiła depresji - przytulił mnie mocno -Nie płacz już, bo ono to na pewno czuje. Kiedy on Ci to zrobił? Byłaś u lekarza?
-Zaraz następnego dnia po wyjeździe do Włoch. Zwariowałeś? Przecież jakbym poszła do lekarza to by go zamknęli! Ja nie mam na to nerwów Hazz...Prześpię się. Obudź mnie koło 18.00.
*Oczami Harry'ego*
Wyszedłem z jej pokoju i przy okazji wyniosłem też jej telefon. Nie chcę by ją ktoś obudził.
-Lou, gdzie El?
-Poszła już. Umówiła się z Perrie do kina- usiadłem obok niego na kanapie.
-Muszę Ci coś powiedzieć. Tylko nie możesz NIKOMU podać tego dalej.
-Słucham Cię uważnie Harry.
-Niall skrzywdził Kate- jego twarz nagle opuścił uśmiech i wtargnęło na nią zdziwienie i przerażenie.
-Jak to? On by przecież nie zrobił żadnej dziewczynie żadnego świństwa...
***
*Oczami Louisa*
Kilka dni później przyleciały chłopaki. Kate gdy zobaczyła Nialla, od razu rzuciła mu się na szyję. Nie mam zielonego pojęcia, jak ona mu to wybaczyła.
-Tęskniłam skarbie- wypowiedziała te słowa łapiąc go za rękę. Dziewczyny poszły na górę, a Eleanor została uparcie ze mną. Razem z Niallem byliśmy w jadalni, by wziąć dużo słodkiego i zanieść do salonu, gdzie siedziała reszta chłopaków.
-Pomóc wam?-El weszła do pomieszczenia.
-Idź lepiej na górę-odpowiedziałem
-Ale...
-Powiedziałem!
-Nie krzycz...-moja ukochana wyszła z pokoju.
-Louis nie krzycz na nią bez powodu...Ja bym na Kate tak nie umiał nakrzyczeć.
-Ja też do wtorku myślałem żebyś nie umiał
-Co masz na myśli?-z jego twarzy znikł uśmiech
-Czemu to zrobiłeś Kate?! Wiesz o tym że ona przez to ucierpiała?!
-Lou, ja naprawdę nie umiałem..Pomyśl gdybyś Ty zobaczył El w aucie z obcym facetem
-Niall to był znajomy ze szkoły
-Poniosło mnie. Nie chciałem jej tego zrobić.
-Byle ona Ci wybaczyła. Chodź- poklepałem go po ramieniu i wyszliśmy z pokoju. Znam go. Nie zrobiłby niczego bez powodu...
*Oczami Nialla*
Wyszło na jaw. Ale dobrze że wie o tym tylko Louis. No i Harry najprawdopodobniej. Omówiliśmy wszystko co załatwiliśmy na wyjeździe i po chwili ze schodów zbiegły dziewczyny. Osiadły obok nas.
-Wiecie już czy będę ciocią dziewczynki czy chłopczyka? - zapytała z uśmiechem El, a my razem z Katy spojrzeliśmy na siebie.
-Nie lepiej zostawić to niespodzianką?- odezwała się Pezz.
-Perrie, ja też jestem ciekawa! - zwróciła się do niej Sophia.
-Nie wiem jak wy, ale ja sądzę że będzie chłopiec - Lou
-A ja myślę że dziewczynka -Hazz spojrzał na Kate uśmiechając się.
-Sorry Harry, ale jestem po stronie Lou - głos w rozmowie zajął Liam.
-A ja nie mam zielonego pojęcia- wtrącił Zayn i wszyscy automatycznie wybuchnęli śmiechem.
-No my już wiemy- zaśmiałem się patrząc na ukochaną
-Chcesz się pochwalić, czy ja mam to zrobić?
-Będzie synek- Lou mało co nie zwariował z radości
-Wybraliście już imie?- spytała El
-Będzie na pewno James, po tacie, ale nad drugim musimy się jeszcze zastanowić- powiedziała Kate.
-Nie wiem jak wam, ale mnie podoba się James Louis- wtrącił Lou i wszyscy się roześmiali, przypominając mi czasy, gdy po raz pierwszy spotkałem Kate...
czwartek, 29 stycznia 2015
Chapter 42: He hurt me ...
-Harry wstawaj- jeszcze bym pospał. Nie wygodnie śpi się na siedząco, ale dla niej warto.
-Już wstaję- otworzyłem oczy. Przede mną siedziała piękna jak zawsze brunetka.
-Dziękuję
-Za co?
-Że całą noc siedziałeś przy łóżku i mnie pilnowałeś- uśmiechnęła się słodko
-Która godzina Katy?
-Dopiero 10..
-Wstawaj-wstałem z wielkiego łóżka i ściągnąłem z niej ogromna kołdrę.
-Jak mi zimno! Harry!
-Wstawaj, wstawaj
-Czemu? Tak wcześnie jest!
-Idziemy na Fashion Week z Lou i Eleanor. El będzie za pół godziny więc radzę Ci się pospieszyć- uśmiechnąłem się cwaniacko i spojrzałem na nią- Ubierz się elegancko, zresztą co ja Ci mówię. Sama wiesz najlepiej co zrobić.
*Oczami Kate*
Harry wyszedł z pokoju, a ja automatycznie zaczęłam się szykować. Ubrałam się, a włosy zostawiłam rozpuszczone. Wyciągnęłam z szafy wysokie szpilki i zapięłam sobie na szyi łańcuszek z literą "N", która oznacza pierwszą literę mojego męża. Nałożyłam jeszcze kolczyki, a na palec włożyłam złotą obrączkę. Można powiedzieć że byłam gotowa.
-Słońce, jak Ty ślicznie wyglądasz!- W lustrze zobaczyłam El stojącą w drzwiach.
-Cześć El - mocno ją przytuliłam
-Idziemy do chłopaków?
-Jasne- wyszłyśmy z pokoju i udałyśmy się w kierunku schodów.
-Wow, wyglądacie olśniewająco- Lou i Hazz patrzyli na nas jak wryci. Zjadłam szybkie śniadanie i wyszliśmy z domu.
Razem z El usiadłyśmy na tylnych siedzeniach czarnego audi. Rozmawiałyśmy, do puki Lou nie otworzy nam drzwi, co oznaczało że musimy już wysiadać. Udaliśmy się do sali w której miał się odbyć pokaz.
-Mogę? - zapytał Hazz. No chyba nie chodzi mu o moją rękę.
-No ale Lou i El też się trzymają - zrobił minę niewiniątka.
-Ale Lou i El są parą głuptasie! - roześmialiśmy się i szliśmy blisko siebie. Byłam zachwycona tym wszystkim. Nie wyobrażam sobie, gdybym to ja miała tak iść po tym wybiegu...
***
-Kate, patrz- Harry wskazał na stojącego przy drzwiach..Jezu, nie...Toma. Nie chcę go widzieć.
-Cześć Lala
-Dla Ciebie Pani Horan debilu - rzucił ostro Hazz
-Czekałem tu na Ciebie...
-Tobie aż tak zależy żeby znowu dostać w ten krzywy ryj?- mało co roześmiałabym się
-Tom zostaw mnie. Powiedziałam Ci ostatnio. Dla nas nie ma przyszłości -i nagle zza progu wyłoniła się Isabelle. Cholera, całkiem zapomniałam. Przecież to jego kuzynka.
-Cześć Kate. Jeśli chcesz, zobacz. Nie masz nic do stracenia - wręczyła mi do ręki pendriva i odeszli.
-Harry, jedźmy. Błagam- po dwudziestu minutach byliśmy już w domu. Lou i El siedzieli na dole oglądając telewizję, a ja poszłam na górę. Ubrałam na siebie T-shirt z dziurą na plecach i czarne rurki. Położyłam się na brzuchu na łóżku.
-Mogę? - Hazz wszedł
-Tak, jasne - odpowiedziałam cały czas leżąc. Usiadł przy mnie.
-Katy co Ty tu masz? - przejechał palcem po plecach.
-Auu! - kompletnie zapomniałam że mam jeszcze rany po pasie mego męża. Usiadłam obok Harry'ego i skrzyżowałam moje nogi. Krótko mówiąc siedziałam w siadzie skrzyżnym.
-Kate, powiedz mi, co się stało?- łzy zaczęły mi lecieć jak wodospad
-Harry...On mnie skrzywdził...
środa, 28 stycznia 2015
INFORMACJA
Kochani, chciałabym Wam oznajmić że założyłam nowego bloga!
strong-harrystyles-fanfiction.blogspot.com
Ale nie martwcie się,to nie koniec "Empire "
Myślę że dacie mi również motywacja do pisania "Strong "
//Paula :*
strong-harrystyles-fanfiction.blogspot.com
Ale nie martwcie się,to nie koniec "Empire "
Myślę że dacie mi również motywacja do pisania "Strong "
//Paula :*
wtorek, 27 stycznia 2015
Chapter 41: Do not earned it ...
Wryło mnie. Boże, a tak się cieszyłam...W moich oczach zaczęło się robić mokro i mimo późnego wieczoru wycisnęłam z siebie łzy. Wstałam z krzesła i czym prędzej pobiegłam do jednej z łazienek w tym domu. Do tej samej do której niegdyś dobijał się Nialler by mnie powstrzymać i z której to on mnie wyniósł na rękach by mi uratować życie. Jeszcze słyszę jego przerażony głos...
Siedziałam na toalecie, kryjąc twarz w dłoniach. Miało być tak pięknie... Miałam robić karierę... To głupie życie jest za wymagające.
-Nie płacz, jesteś za piękna by płakać - nagle przede mną pojawił się Harry. Złapał moje ręce i je trzymał - Katy, nie rób nic złego. Pomyśl, co zrobiłby w tej sytuacji Niall, co on by Ci powiedział...
-Że kariera nie jest najważniejsza...
-Właśnie. Pomyśl o Waszym dziecku Kate. Pomyśl że będzie miało najszczęśliwszych i najbardziej kochających się rodziców na świecie. Przecież ono jest o wiele ważniejsze od sławy, prawda? Pomyśl o Waszym szczęściu, albo o rodzinie...że Camilla Cię potrzebuje. To dzięki niej spotkaliśmy się ponownie. Ona Ci przecież kazała zadzwonić. Pomyśl o nas. My też Cię potrzebujemy Kate. Wiesz ile w życiu naszej piątki było by inne? Wiesz jak wyglądałoby życie Nialla gdyby Cię nie spotkał? - popatrzył mi głęboko w oczy a ja się w niego wtuliłam. Umie przemawiać do ludzi...
-A teraz chodź. W życiu nie można się załamywać. Głowa do góry i do przodu. Pójdę razem z Tobą do pokoju. Chcesz do Waszego?
-Tak, tam czuję się najlepiej...
Siedziałam na toalecie, kryjąc twarz w dłoniach. Miało być tak pięknie... Miałam robić karierę... To głupie życie jest za wymagające.
-Nie płacz, jesteś za piękna by płakać - nagle przede mną pojawił się Harry. Złapał moje ręce i je trzymał - Katy, nie rób nic złego. Pomyśl, co zrobiłby w tej sytuacji Niall, co on by Ci powiedział...
-Że kariera nie jest najważniejsza...
-Właśnie. Pomyśl o Waszym dziecku Kate. Pomyśl że będzie miało najszczęśliwszych i najbardziej kochających się rodziców na świecie. Przecież ono jest o wiele ważniejsze od sławy, prawda? Pomyśl o Waszym szczęściu, albo o rodzinie...że Camilla Cię potrzebuje. To dzięki niej spotkaliśmy się ponownie. Ona Ci przecież kazała zadzwonić. Pomyśl o nas. My też Cię potrzebujemy Kate. Wiesz ile w życiu naszej piątki było by inne? Wiesz jak wyglądałoby życie Nialla gdyby Cię nie spotkał? - popatrzył mi głęboko w oczy a ja się w niego wtuliłam. Umie przemawiać do ludzi...
-A teraz chodź. W życiu nie można się załamywać. Głowa do góry i do przodu. Pójdę razem z Tobą do pokoju. Chcesz do Waszego?
-Tak, tam czuję się najlepiej...
*Oczami Harry'ego"
Nie wiem jak postąpiłby Niall, więc robię to po swojemu. To jest naprawdę cudowna dziewczyna. Nie zasłużyła sobie na to. Być może gdybym zagadał do niej pierwszy byłaby moja. Ale jeśli jest z Niallerem, wiem że jest bezpieczna. Niall nigdy nie skrzywdziłby żadnej dziewczyny. Leżała zasypiając w łóżku. Ja siedziałem na jego brzegu. Ciekawe jak u chłopaków.
Schowałem mojego iPhona do kieszeni. Lepiej żeby nie wiedzieli co się dzieje u nas. Niall przyjechałby od razu i nie załatwiliby nic, albo cały czas by do niej dzwonił, nie dawał spokoju i przemawiał do rozsądku. Kate spokojnie spała. Jutro zabiorę ją w wyjątkowe miejsce. Zaczął się London Fashion Week, więc pójdziemy z El i Louisem.
-Śpi?- Lou uchylił lekko drzwi i szepnął
-Tak.
-To dobrze. Dużo przeżyła dzisiaj. Nie idziesz do siebie?
-Zostanę z Nią jeszcze chwilę. Dobranoc Lou.
-Dobranoc- i jedna chwila przerodziła się w całą noc czuwania nad najwspanialszą dziewczyną na świecie...
______________________________
Obiecałam i jest :)
Co Wy na to bym założyła nowego bloga? Liczę się tylko z Waszą opinią na ten temat :)
//Paula xx
niedziela, 25 stycznia 2015
Chapter 40: You'll be fine, you'll see
-Co masz na myśli? - zapytał mnie ze zdziwieniem Lou
-Znów mi nic nie powiedział. Tak jak wtedy jechał do Manchaster - popatrzyłam na Louisa, wydawał się być rozbawionym - Louis, czy ja o czymś nie wiem?
-No bo wiesz mała...Niall wtedy nie jechał do Manchaster - myślałam że ciśnienie podskoczy mi do 200.
-Jak to? Louis masz mi natychmiast całą prawdę powiedzieć!
-On wtedy jechał do Stanów pozałatwiać coś związane w Waszym ślubem Kate. Nic więcej nie wiem. A żeby Ci poprawić humor, to może zadzwonię po El? Pójdziecie na zakupy czy coś w tym stylu?- uśmiechnął się jak to on i poklepał kanapę, dając znak bym usiadła obok niego. Zrobiłam też tak, a on od razu zaczął łapać w swoje ręce kosmyki mych włosów.
-To co? Dzwonić do Eleanor?
-Jasne. A tak w ogóle. Dlaczego Wy nie jechaliście?
-Bo po pierwsze Niall kazał nam zostać z Tobą...
-To czemu sam nie został?- przerwałam mu
-...a po drugie nie musieliśmy jechać, bo chłopaki powiedzieli że dadzą radę. Niall jechał bo mu koncertu w Irlandii nie chcą zrobić. -Yhym - oparłam głowę na ramieniu Louisa. Nawet nie wiem kiedy, ale tak po prostu zasnęłam...
-Oxford Street? - zaproponowałam. El przytaknęła głową. Dogaduję się z nią bez słów. Jest taką moją "bratnią duszą" . To właśnie ona jest moją najlepszą przyjaciółką, zaraz obok Camilli.
-Znów mi nic nie powiedział. Tak jak wtedy jechał do Manchaster - popatrzyłam na Louisa, wydawał się być rozbawionym - Louis, czy ja o czymś nie wiem?
-No bo wiesz mała...Niall wtedy nie jechał do Manchaster - myślałam że ciśnienie podskoczy mi do 200.
-Jak to? Louis masz mi natychmiast całą prawdę powiedzieć!
-On wtedy jechał do Stanów pozałatwiać coś związane w Waszym ślubem Kate. Nic więcej nie wiem. A żeby Ci poprawić humor, to może zadzwonię po El? Pójdziecie na zakupy czy coś w tym stylu?- uśmiechnął się jak to on i poklepał kanapę, dając znak bym usiadła obok niego. Zrobiłam też tak, a on od razu zaczął łapać w swoje ręce kosmyki mych włosów.
-To co? Dzwonić do Eleanor?
-Jasne. A tak w ogóle. Dlaczego Wy nie jechaliście?
-Bo po pierwsze Niall kazał nam zostać z Tobą...
-To czemu sam nie został?- przerwałam mu
-...a po drugie nie musieliśmy jechać, bo chłopaki powiedzieli że dadzą radę. Niall jechał bo mu koncertu w Irlandii nie chcą zrobić. -Yhym - oparłam głowę na ramieniu Louisa. Nawet nie wiem kiedy, ale tak po prostu zasnęłam...
***
-Myszko, wstawaj- obudził mnie cienki głos Eleanor. Otworzyłam oczy i zobaczyłam że leżę w ramionach Lou, a brunetka stała obok i słodko się uśmiechała.
-Jeju, która godzina?
-Spałaś dwie godziny, 15.00 - odparł Louis. Wstałam z kanapy i pośpiesznie założyłam mój płaszczyk. W portfelu co prawda pusto, ale mam kartę kredytową którą dostałam od Nialla.
-To gdzie najpierw idziemy?
Nakupiłyśmy mnóstwo ciuchów; od sweterków, po sukienki i biżuterię. Łącznie obeszłyśmy trzy galerie handlowe i Oxford.
Niosłam w ręce kilka czarnych torebek ze sklepów. Czekałyśmy na Louisa. Było około 20.00.
-Słyszałam że byłaś dzisiaj u Rollson. Jak było?
-Dostałam kontrakt, ale powiedziałam jej że przyniosę dopiero wtedy gdy omówię z Niallem.
-Będzie dobrze, zobaczysz - El uśmiechnęła się do mnie i wsiadłyśmy obie do auta Lou.
***
Po około dwudziestu minutach dotarliśmy do domu.
-Hej Kate
-Cześć Hazz. Widziałeś może mój kontrakt?
-Leży- wskazał na stolik
-Dzięki- wzięłam go do ręki i usiadłam na krześle. Obaj oparli się o stół i czytali ze mną. Haha jak to oni. Bla, bla , bla, ok. Wzięłam do ręki długopis i chciałam podpisać.
-Mała czekaj.
-Co jest?
-Czytałaś punkt 13? "Nie zezwala się ciąży oraz innego rodzaju stosunków, gdyż mogą one zaszkodzić i są niestosowne w zawodzie modelki"
_____________________
Wiem, rozdział na pewno nie spełnia Waszych oczekiwań, ale uwierzcie mi że się bardzo starałam :) Następny powinien pojawić się w tym tygodniu, bo został mi jeszcze ostatni tydzień ferii :)
Wasza Paula ♥
sobota, 24 stycznia 2015
LIEBSTER AWARD
Dziękuję za nominację Niki z Red hair is always beautiful :)
Naprawdę byłam mile zaskoczona czytając pod komentarzem informację z Liebster Award :D
Co to Liebster Award?
Na pewno wszyscy wiecie, ale mimo to dodam informację :)
Nominacja do Liebster Award jest otrzymywana od innego blogera w ramach uznania za „dobrze wykonaną robotę” Jest przyznawana dla blogów o mniejszej liczbie obserwatorów, więc daje możliwość ich rozpowszechnienia. Po odebraniu nagrody należy odpowiedzieć na 11 pytań otrzymanych od osoby, która Cię nominowała. Następnie Ty nominujesz 11 osób (informujesz ich o tym) oraz zadajesz im 11 pytań. Nie wolno nominować bloga, który Cię nominował.
Pytania od Niki:
1. Twoje imię piękna :D
Paulina, ale lubię gdy ludzie mówią na mnie Paula :)
2. Ulubiony przedmiot?
W szkole angielski i wf, a jeśli chodzi o normalny przedmiot to nie wiem xD
3. Niall | Louis | Zayn | Harry | Liam? Który z nich?
Harry ♥ Chociaż kocham wszystkich tak samo ♥ Miałam kiedyś taką "Fazę na Hazzę" hahah i od tego się zaczęło :)
4. Wolisz owoce czy warzywa?
Owoce ^^ Jabłka i mandarynki haha :)
5. Ulubiony film i/lub książka? :3
Mój ulubiony film to oczywiście This Is Us ♥ Ale uwielbiam także filmy Harry'ego Pottera. Moje ulubione książka to cała seria Pottera, ale ostatnio przepadam także za "Gwiazd Naszych Wina" John'a Green'a.
6. Imię przyjaciółki/ela.
Mam trzy przyjaciółki ♥ Julia, Oliwia i Paulina hahah
7. Ulubiona liczba?
69 oczywiście ^^
8. Co cenisz w przyjaźni?
Cenię to, że przyjaciel zawsze Ci pomorze, nigdy się od Ciebie nie oddali. Zawsze będzie Cię akceptował takim jakim jesteś.
9. Czy potrafisz wytłumaczyć co to jest "miłość"?
Miłość to uczucie, które przychodzi gdy cenimy sobie drugą osobę. Pojawia się wtedy taka "wieź" która łączy ze sobą ludzi ♥
10. Ile masz ulubionych blogów?
Dużooooo :) Nie będę wymieniała, bo jest ich ponad 20 :) Ale zdecydowanie najbardziej lubię My Black Angel ♥
11. Co cię inspiruje do pisania?
Do pisania? Hm...Chyba najbardziej komentarze pod rozdziałami :) Naprawdę uwielbiam czytać miłe słowa na temat rozdziałów które staram pisać się jak najlepiej. Ale również to, że chcę mieć coś swojego. Taki jakby własny "świat", w którym wszystko jest tak jak zaplanuję, jak napiszę. Za to właśnie kocham pisanie ♥
Moje pytania:
1.Od kiedy piszesz blogi?
2.Co Cię zachęciło do pisania?
3.Ile masz lat?
4. Ulubiona książka?
5. Ulubiony przedmiot w szkole?
6. Masz twittera?
7.Jak nazywa się Twoja przyjaciółka?
8.Ile blogów czytasz?
9.Jesteś jeszcze w jakichś fandomach oprócz Directioner?
10. Od kiedy jesteś Directioner? (data)
11. Skąd wzięłaś pomysł na bloga?
Nominuję:
Only time will tell...
Truly, madly, crazy, deeply in love with you
Don't Forget Where You Belong
Better Late Than Never
Naprawdę byłam mile zaskoczona czytając pod komentarzem informację z Liebster Award :D
Co to Liebster Award?
Na pewno wszyscy wiecie, ale mimo to dodam informację :)
Nominacja do Liebster Award jest otrzymywana od innego blogera w ramach uznania za „dobrze wykonaną robotę” Jest przyznawana dla blogów o mniejszej liczbie obserwatorów, więc daje możliwość ich rozpowszechnienia. Po odebraniu nagrody należy odpowiedzieć na 11 pytań otrzymanych od osoby, która Cię nominowała. Następnie Ty nominujesz 11 osób (informujesz ich o tym) oraz zadajesz im 11 pytań. Nie wolno nominować bloga, który Cię nominował.
Pytania od Niki:
1. Twoje imię piękna :D
Paulina, ale lubię gdy ludzie mówią na mnie Paula :)
2. Ulubiony przedmiot?
W szkole angielski i wf, a jeśli chodzi o normalny przedmiot to nie wiem xD
3. Niall | Louis | Zayn | Harry | Liam? Który z nich?
Harry ♥ Chociaż kocham wszystkich tak samo ♥ Miałam kiedyś taką "Fazę na Hazzę" hahah i od tego się zaczęło :)
4. Wolisz owoce czy warzywa?
Owoce ^^ Jabłka i mandarynki haha :)
5. Ulubiony film i/lub książka? :3
Mój ulubiony film to oczywiście This Is Us ♥ Ale uwielbiam także filmy Harry'ego Pottera. Moje ulubione książka to cała seria Pottera, ale ostatnio przepadam także za "Gwiazd Naszych Wina" John'a Green'a.
6. Imię przyjaciółki/ela.
Mam trzy przyjaciółki ♥ Julia, Oliwia i Paulina hahah
7. Ulubiona liczba?
69 oczywiście ^^
8. Co cenisz w przyjaźni?
Cenię to, że przyjaciel zawsze Ci pomorze, nigdy się od Ciebie nie oddali. Zawsze będzie Cię akceptował takim jakim jesteś.
9. Czy potrafisz wytłumaczyć co to jest "miłość"?
Miłość to uczucie, które przychodzi gdy cenimy sobie drugą osobę. Pojawia się wtedy taka "wieź" która łączy ze sobą ludzi ♥
10. Ile masz ulubionych blogów?
Dużooooo :) Nie będę wymieniała, bo jest ich ponad 20 :) Ale zdecydowanie najbardziej lubię My Black Angel ♥
11. Co cię inspiruje do pisania?
Do pisania? Hm...Chyba najbardziej komentarze pod rozdziałami :) Naprawdę uwielbiam czytać miłe słowa na temat rozdziałów które staram pisać się jak najlepiej. Ale również to, że chcę mieć coś swojego. Taki jakby własny "świat", w którym wszystko jest tak jak zaplanuję, jak napiszę. Za to właśnie kocham pisanie ♥
Moje pytania:
1.Od kiedy piszesz blogi?
2.Co Cię zachęciło do pisania?
3.Ile masz lat?
4. Ulubiona książka?
5. Ulubiony przedmiot w szkole?
6. Masz twittera?
7.Jak nazywa się Twoja przyjaciółka?
8.Ile blogów czytasz?
9.Jesteś jeszcze w jakichś fandomach oprócz Directioner?
10. Od kiedy jesteś Directioner? (data)
11. Skąd wzięłaś pomysł na bloga?
Nominuję:
Only time will tell...
Truly, madly, crazy, deeply in love with you
Don't Forget Where You Belong
Better Late Than Never
Chapter 39: He left me again
Stałam i nie wiedziałam co mu odpowiedzieć.
-Wiesz co? Nigdy bym nie pomyślała że tak będzie wyglądać moja podróż poślubna..Skrzywdzisz mnie jeszcze kiedyś?
-Obiecuję Ci że to się juz nigdy nie powtórzy. Poniosło mnie. Po prostu- jesteśmy małżeństwem niecałe dwa dni a on już mnie prosi o wybaczenie.
-Dobrze, niech Ci będzie - posłałam mu lekki uśmiech, a on wziął mnie na ręce i położył na łóżku.
-Tylko mi nie mów..
-Może masz ochotę? Ale na taki lekki
-Czy Ty byś naprawdę chciał codziennie to robić? - pokiwał głową
-Kara za wczoraj. Do końca ciąży nie ma seksu. Ani tego lekkiego- mina mu od razu posmutniała. Oczy niewiniątka.Nie wpadnę na to jeszcze raz.
-No dobra, kara musi być... Gdzie idziemy?
-Może na plażę? Jest śliczna pogoda...
-Wiesz co? Nigdy bym nie pomyślała że tak będzie wyglądać moja podróż poślubna..Skrzywdzisz mnie jeszcze kiedyś?
-Obiecuję Ci że to się juz nigdy nie powtórzy. Poniosło mnie. Po prostu- jesteśmy małżeństwem niecałe dwa dni a on już mnie prosi o wybaczenie.
-Dobrze, niech Ci będzie - posłałam mu lekki uśmiech, a on wziął mnie na ręce i położył na łóżku.
-Tylko mi nie mów..
-Może masz ochotę? Ale na taki lekki
-Czy Ty byś naprawdę chciał codziennie to robić? - pokiwał głową-Kara za wczoraj. Do końca ciąży nie ma seksu. Ani tego lekkiego- mina mu od razu posmutniała. Oczy niewiniątka.Nie wpadnę na to jeszcze raz.
-No dobra, kara musi być... Gdzie idziemy?
-Może na plażę? Jest śliczna pogoda...
***
-Katy, tylko zadzwoń do mnie jak skończysz- od tego "wypadku" we Włoszech nie daje mi spokoju. Dostał jakiegoś fioła na punkcie ciąży. Nawet już w domu sprzątać nie mogę. Dobra, portfolio mam, telefon jest, torebki też mi nikt nie ukradł. Wszystko w normie. Cholernie się denerwuję Przede mną rozmowa o "pracę" w modelingu.
-Pamiętaj, masz zadzwonić - uchylił szybę z auta.
-Dobrze, nie zapomnę- no cóż. Prze de mną znowu ten trzydziesto paro piętrowy budynek. Weszłam do windy i wjechałam na najwyższe piętro. Tylko teraz odnaleźć to całe biuro. Nie znam się kompletnie na tym miejscu. Gdy byłam tu po raz pierwszy Harry mówił coś o szklanych drzwiach po prawej stronie. Dobra, spróbuję. Zapukałam i od razu usłyszałam donośne "proszę".
-Dzień dobry, ja byłam...-zaczęłam
-Dzień doby pani Catharine - kobieta uśmiechnęła się lekko i wskazała na fotel - Tak więc, co panią do mnie sprowadza?
-Co mnie do pani sprowadza? Marzenia. Zawsze marzyłam być modelką. Podałam jej zapełnione do połowy portfolio.
-Po pani zdjęciach widzę że ma pani potencjał. Davies! Zrób pani Catharine kilka zdjęć - Jasmin jak najszybciej mogła wyciągnęła mnie z jej biura.
-Jasmin, co ty robisz?!
-Kate, posłuchaj mnie. Pozuj naturalnie. Nie odpowiadaj na jej pytania. Nic nie ma Cię rozpraszać, rozumiesz? Mówię Ci to bo zależy mi na naszej współpracy. I dlatego, bo Niall jest moim bardzo dobrym przyjacielem. Rollson najbardziej sobie ceni..- urwała bo do studia weszła ta kobieta z którą przedtem rozmawiałam. Stała przy tylnej ścianie i robiła dokładnie tak jak mówiła Jasmin, a ja postępowałam tak, jak mi kazała.
-Jestem bardzo zadowolona profesjonalizmem jaki pani posiada. To co? Podpisujemy kontrakt?
-Mogłabym omówić to jeszcze z mężem?
-Dobrze, niech pani weźmie go do domu i na spokojnie przeczyta. No i najlepiej niech przyniesie podpisany.
-Dziękuję, do widzenia - wyszłam z budynku i wyciągnęłam z torebki telefon. Cholera, Niall mnie zabije jak pieszo do domu pójdę. Rozładował mi się. I jeszcze deszcz pada...Cholera...No nic. Najwyżej pozabija. Założyłam na głowę kaptur moje bluzy i udałam się w drogę. Nagle podjechało jakieś auto..
-Hej piękna, podwieźć Cię?
-Boże, Tom?- Jezu on? Ten ex Tom?!
-Kate?! Jezu, przepraszam. Podwieźć Cię gdzieś?
-Na Lloyd Street, ok?
-Jasne, tylko poczekaj jeszcze chwilę. Chciałbym pójść sobie tylko wodę kupić.
-Mogłabym skorzystać z telefonu? Mój się rozładował, a Niall kazał mi zadzwonić.
-Masz nowego?
-Tak, tylko że męża.
-Co Ty niepowiesz... Dobra, masz. Zaraz wracam- podał mi czarnego iPhona. Przez przypadek włączyły mi się SMS do jego przyjaciela Alexa.
Zobaczyłam pod tym wszystkim moje i jego zdjęcie, gdy mieliśmy po 17 lat. Pamiętam, zabrał mnie wtedy do Toronto. Boże, co ja mam teraz zrobić? Zrobiłam zrzut ekranu, po czym wysłałam to zdjęcie na mojego maila. Niech on zrozumie, że go już nie kocham. Niall jest jedynym mężczyznom który się dla mnie liczy.
-To co, Lloyd Street?
-Tak - odpowiedziałam, gdyby nigdy nic.
-A może najpierw się zabawimy?
-Co Ty masz na myśli?! - zaparkował na poboczu i zablokował drzwi. Jednym przyciskiem rozłożył siedzenia.
-Masz ochotę się zabawić laleczko?
-Zostaw mnie! - automatycznie leżał już na mnie
-Zostaw ją idioto!- niespodziewanie przybiegł Harry. Nie wiem jaki cudem on otworzył te drzwi, ale wiem że będę mu za to wdzięczna do końca życia. Zadał Tomowi kilka uderzeń i natychmiast wyciągnął mnie z tego auta.
-Nic Ci nie jest słońce?- zapytał opiekuńczo
-Wszystko jest ok- otworzył mi drzwi do czarnego audi -Zawiózłbyś mnie do domu?
-Nie mogę Katy
-Czemu?
-Niall nie pozwolił. Jechał razem z Zaynem i Limem załatwić coś do Glasgow związku z terminami nowej trasy. Pomieszkasz tydzień ze mną i z Lou w jednym domu. W naszym wspólnym domu. Pamiętasz?
-Tak- roześmialiśmy się i po chwili zdałam sobie sprawę że on mnie znowu odjechał....i nic nie powiedział...Z oczy poleciało mi kilka łez.
-Czemu płaczesz słonko? Coś nie tak?
-Nie, wszystko ok - zaparkował pod naszym "wspólnym domem" . Wchodząc ujrzałam siedzącego na kanapie Tommo.
-Hej mała. Co taka smutna?
-Cześć Lou. Zostawił mnie znowu. Dlatego...
-Dzień dobry, ja byłam...-zaczęłam
-Dzień doby pani Catharine - kobieta uśmiechnęła się lekko i wskazała na fotel - Tak więc, co panią do mnie sprowadza?
-Co mnie do pani sprowadza? Marzenia. Zawsze marzyłam być modelką. Podałam jej zapełnione do połowy portfolio.
-Po pani zdjęciach widzę że ma pani potencjał. Davies! Zrób pani Catharine kilka zdjęć - Jasmin jak najszybciej mogła wyciągnęła mnie z jej biura.
-Jasmin, co ty robisz?!
-Kate, posłuchaj mnie. Pozuj naturalnie. Nie odpowiadaj na jej pytania. Nic nie ma Cię rozpraszać, rozumiesz? Mówię Ci to bo zależy mi na naszej współpracy. I dlatego, bo Niall jest moim bardzo dobrym przyjacielem. Rollson najbardziej sobie ceni..- urwała bo do studia weszła ta kobieta z którą przedtem rozmawiałam. Stała przy tylnej ścianie i robiła dokładnie tak jak mówiła Jasmin, a ja postępowałam tak, jak mi kazała. -Jestem bardzo zadowolona profesjonalizmem jaki pani posiada. To co? Podpisujemy kontrakt?
-Mogłabym omówić to jeszcze z mężem?
-Dobrze, niech pani weźmie go do domu i na spokojnie przeczyta. No i najlepiej niech przyniesie podpisany.
-Dziękuję, do widzenia - wyszłam z budynku i wyciągnęłam z torebki telefon. Cholera, Niall mnie zabije jak pieszo do domu pójdę. Rozładował mi się. I jeszcze deszcz pada...Cholera...No nic. Najwyżej pozabija. Założyłam na głowę kaptur moje bluzy i udałam się w drogę. Nagle podjechało jakieś auto..
-Hej piękna, podwieźć Cię?
-Boże, Tom?- Jezu on? Ten ex Tom?!
-Kate?! Jezu, przepraszam. Podwieźć Cię gdzieś?
-Na Lloyd Street, ok?
-Jasne, tylko poczekaj jeszcze chwilę. Chciałbym pójść sobie tylko wodę kupić.
-Mogłabym skorzystać z telefonu? Mój się rozładował, a Niall kazał mi zadzwonić.
-Masz nowego?
-Tak, tylko że męża.
-Co Ty niepowiesz... Dobra, masz. Zaraz wracam- podał mi czarnego iPhona. Przez przypadek włączyły mi się SMS do jego przyjaciela Alexa.
Zobaczyłam pod tym wszystkim moje i jego zdjęcie, gdy mieliśmy po 17 lat. Pamiętam, zabrał mnie wtedy do Toronto. Boże, co ja mam teraz zrobić? Zrobiłam zrzut ekranu, po czym wysłałam to zdjęcie na mojego maila. Niech on zrozumie, że go już nie kocham. Niall jest jedynym mężczyznom który się dla mnie liczy.
-To co, Lloyd Street?
-Tak - odpowiedziałam, gdyby nigdy nic.
-A może najpierw się zabawimy?
-Co Ty masz na myśli?! - zaparkował na poboczu i zablokował drzwi. Jednym przyciskiem rozłożył siedzenia.
-Masz ochotę się zabawić laleczko?
-Zostaw mnie! - automatycznie leżał już na mnie
-Zostaw ją idioto!- niespodziewanie przybiegł Harry. Nie wiem jaki cudem on otworzył te drzwi, ale wiem że będę mu za to wdzięczna do końca życia. Zadał Tomowi kilka uderzeń i natychmiast wyciągnął mnie z tego auta.
-Nic Ci nie jest słońce?- zapytał opiekuńczo
-Wszystko jest ok- otworzył mi drzwi do czarnego audi -Zawiózłbyś mnie do domu?
-Nie mogę Katy
-Czemu?
-Niall nie pozwolił. Jechał razem z Zaynem i Limem załatwić coś do Glasgow związku z terminami nowej trasy. Pomieszkasz tydzień ze mną i z Lou w jednym domu. W naszym wspólnym domu. Pamiętasz?
-Tak- roześmialiśmy się i po chwili zdałam sobie sprawę że on mnie znowu odjechał....i nic nie powiedział...Z oczy poleciało mi kilka łez.
-Czemu płaczesz słonko? Coś nie tak?
-Nie, wszystko ok - zaparkował pod naszym "wspólnym domem" . Wchodząc ujrzałam siedzącego na kanapie Tommo.
-Hej mała. Co taka smutna?
-Cześć Lou. Zostawił mnie znowu. Dlatego...
Subskrybuj:
Posty (Atom)


