poniedziałek, 29 września 2014

Chapter 27: Birthday

Rozdział z dedykacją dla mojej wspaniałej koleżanki Vanessy :D 
Dziękuję za wsparcie Vanna :D Dajesz mi motywację do pisania :D


Minął tydzień. Nerwy. Słowo którym można określić bóle brzucha i zasłabnięcia. Za cztery dni urodziny Niallera.Wstępna data ślubu to 11 października. Z trudem chodziłam ten tydzień do pracy. Jestem wykończona. Nie dość że chora, to jeszcze dokuczają mi bóle brzucha. Aktualnie jestem na chorobowym. Leżę cały czas w łóżku, czytając książki. 
-Jak się czujesz? - Nialler chyba już skończył pracę w studiu. 
-Nie lepiej, nie gorzej- próbował mnie pocałować- Jeszcze się zarazisz. Będziesz chory na swoje własne urodziny. 
-To najwyżej będę. Najważniejsze żebyś ty była teraz zdrowa. O mnie się nie martw. 
Obraz przed oczami mi się zamazał i...
*Oczami Nialla*
-Katie? - jej wyciągnięta do mnie ręka opadła na pościel, a ja spanikowałem. Kompletnie nie wiedziałem co mam robić. Chodziłem nerwowo po pokoju, aż w końcu się ocknęła. 
-Co się ze mną dzieje...Cholera, znowu zemdlałam- podałem jej wodę która stała na pobliskiej szafce. 
-Ty zostaniesz do końca ciąży w domu. Nie ma mowy że pójdziesz do pracy. Przecież oni Cię tam wymęczą- zacząłem głaskać ją delikatnie palcem po czole. Ona nie wie, jak bardzo mi na niej zależy. ..
***
-Wszystkiego najlepszego skarbie!- zaraz po obudzeniu dostałem od Kate całusa z życzeniami. 
-Kocham Cię, wiesz? 
Uśmiechnęła się do mnie i pobiegła nagle do toalety. 
-Co się znowu dzieje?
-Sama nie wiem. Cały czas mnie wszystko boli. Mam nadzieję, że będę miała wieczorem więcej siły, aby Ci towarzyszyć w klubie dzisiaj wieczorem...
*Oczami Kate*
Czuję się o niebo lepiej niż dzisiaj rano. Podjechaliśmy z Niallerem białą limuzyną pod najdroższy klub w Londynie.Impreza się zaczęła i dobrze się bawiliśmy przez długi czas. Wszyscy goście tańczyli na parkiecie, w tym chłopaki, a my z Niallem wyszliśmy na chwilę z klubu, udając się do centrum Londynu. 
-Mówiłem Ci już, że jutro przyjedzie moja mama?
-Naprawdę? A...a..jeśli ona nie zaakceptuje naszego  związku? 
Nialler i Katie <3
-Kochanie, uwierz mi, że ona zna Cię tak samo jak ja. Często rozmawiałem z nią przez telefon. Cieszy się.
Idziemy na London Eye?
-Możemy. Ale trzymaj mnie mocno. Proszę Cię...
*Oczami Nialla*
Spojrzał na mnie błagalnym wzrokiem, a ja automatycznie ścisnąłem jej rękę. Odciągnęła mnie od rzeki.
-Kotku, co jest?- zapytałem się jej gdy wchodziliśmy do kapsuły. 
-Pamiętasz gdy byliśmy w Sztokholmie? Gdy ktoś się do mnie dobierał? 
-Pamiętam, ale co to ma z tym wspólnego?- przytuliła mnie z całej siły. 
-Właśnie tego dnia, miałam koszmar. Okropny koszmar. Jak ktoś chciał mnie po prostu wrzucić do Tamizy...
-Ale teraz nie musisz się bać. Jestem przy Tobie i nie dam Cię skrzywdzić...Wiesz co? Gdy już całkiem wyzdrowiejesz, pojedziemy razem do Irlandii. 
-To zapowiada się wspaniale- nasze usta złączyły się w pocałunku..
***
 Następnego ranka wstałem cały wściekły. Napiła się. Mocno się nachlała. Wychodzisz na minutę,z klubu żeby pogadać z Louisem na temat koncertów, a ona robi co jej się podoba. Gdybym jej nie kochał, miałaby przerąbane jeszcze bardziej. Na dodatek moja mama dzisiaj przyjeżdża. Pięknie. Lepiej być nie mogło. 
-Słoneczko..-zaczęła coś gadać pod nosem.
-Co  jest- stałem przy oknie balkonowym wpatrując się w nią.
-Ja...Nie chciałam. Naprawdę.
-Wiesz co? Teraz, gówno mnie to obchodzi że nie chciałaś. Wiedziałaś że Ci zabroniłem pić. Masz pół godziny żeby coś ze sobą zrobić. Chcę żebyś zrobiła wrażenie na mojej mamie. - Zamknąłem drzwi do pokoju i usłyszałem dobiegający z niego głośny trzask.... Kate, co ona znowu zrobiła....-Zacząłem się bić z myślami. Otworzyłem drzwi i to co tam zobaczyłem zamurowało mnie. Otwarte na całą szerokość okno...i Kate stojąca na parapecie. W jej oczach widać było rozpacz. 
-Nie znasz całej prawdy o moim życiu...Gdy się dowiesz, zostawisz mnie, a gdy skoczę...będziesz się zastanawiał o co mi chodziło, bo się tego już nigdy nie dowiesz...No i  będziesz miał wreszcie święty spokój...
-Katie, ja chcę tylko Ciebie...Jesteś aniołem w moim życiu. Kocham Cię całym sercem. Nie rób nic złego...Błagam...
___________________________________________
Kochani, proszę was, nie bądźcie na mnie źli że dopiero teraz dodałam, ale wiecie, obowiązki, szkoła. 
No ale myślę, że rozdział się wam podoba :D 
Dziękuję za te cudowne pięć komentarzy pod ostatnim postem :D
Wasza Paula :*
No i jeszcze dedyk który obiecałam mojej kochanej Vannesce :D 


wtorek, 16 września 2014

Chapter 26: I promised them something ...

Tego  wieczora wszyscy siedzieliśmy do późna w ogrodzie za naszą willą. Na dodatek Nialler przyniósł gitarę z domu i zaczęli śpiewać. A ja razem z nimi. 
-Wow, Katy nie wiedziałem że umiesz zaśpiewać każdą naszą piosenkę- stwierdził Lou, a reszta chyba dopiero teraz zaczaiła że tak było naprawdę. 
-No w końcu  jestem, byłam i będę Directioner. Wiecie ile kasy mi poszło na Sms do X Factora? Oglądałam każdy wasz występ. I to wszystko dzięki Cam. To ona zachęciła mnie do oglądania tego programu. Tak naprawdę to pierwszy odcinek oglądałam razem z nią. A, właśnie. Zapomniałam wam powiedzieć. Dostałam posadę nauczycielki angielskiego w gimnazjum niedaleko stąd. 
-No to trzeba to oblać!- Nagle Hazz wyciągnął wielkiego szampana i rozlał do kieliszków.
-Chcieliśmy go później wypić, ale co tam- Harry uśmiechnął się.
-Ty nie pijesz- powiedział do mnie stanowczo blondyn. 
-Czemu niby?
-Ty zapomniałaś że jesteś w ciąży? Będziemy mieli syna. 
-Już Ci mówiłam że to będzie dziewczynka. 
No ale oczywiście nie nalał mi tego szampana. O pierwszej nad ranem poszliśmy wszyscy do domu. Jutro, to znaczy dzisiaj, mam pierwszy dzień w gimnazjum. Pierwsza nauczycielka w rodzinie. Jej. 
-Nie śpisz jeszcze?- Niall wszedł do naszej sypialni. 
-Czekam na Ciebie skarbie- posłałam mu buziaka, a on położył się obok mnie i dotknął ręką mojego brzucha. 
-Nie umiem się już doczekać...
***

Obudziłam się z nerwów już o siódmej rano. Wstałam z łóżka i zaczęłam kombinować i wybierać co ubiorę. 
-Kotku, ty tak wcześnie już na nogach? 
-Powiedziałam wam przecież że dzisiaj mam pierwszy dzień w szkole. 
-A o której jest to rozpoczęcie?
- O 8.30.
-No to wstaję razem z Tobą- wstał z naszego łóżka i korzystając z tego że jestem w samej bieliźnie, złapał mnie w tali i zaczął całować moją szyję. 
-A nie chce pani nauczycielka zostać dzisiaj w domu?
-Wiesz o tym że nie mogę. Zaliczyłam studia, a teraz chcę mieć dobrą pracę. 
Godzinę później byłam już gotowa do wyjścia. Otworzyłam drzwi domu i zobaczyłam przed schodami piękną białą Kię. W tym momencie usłyszałam że drzwi się otwierają i wyszedł przez nie Niall. 
-Powiedz mi, co tutaj robi ta biała Kia? Kupiłeś sobie nowe auto?
-Jest Twoja- wręczył mi do ręki kluczyki do samochodu.
-Wiesz o tym że nie musiałeś? 
-Ale jestem w końcu Twoim narzeczonym. Będę Cię rozpieszczał, tak samo jak nasze dziecko. A teraz już leć bo się spóźnisz. 
W ramach podziękowania dostał całusa i zeszłam po schodach do mojego nowego samochodu. Włożyłam kluczyki do stacyjki i odjechałam....
***
No to...Będę zastępowała jedną z wychowawczyń i dostanę na ten rok własną klasę. Chwila..klasa numer 205. Stoi pod nią już gromada rozmawiających nastolatków. Otworzyłam drzwi klasy, by wszyscy weszli do środka. Omówiłam z nimi sprawy organizacyjne i pozwoliłam iść do domu. Też chciałam się już zbierać ale podeszły do mnie trzy nastolatki. 
-Tak dziewczyny?
-Przepraszamy, że tak od razu pytamy w pierwszy dzień, ale to pani jest dziewczyną Nialla z 1D, prawda?- Uśmiechnęłam się do nich szeroko. 
-Tak- odwzajemniły mi uśmiech.
-No bo widzi pani, uwielbiamy cały zespół. Czy mogłaby nam pani załatwić ich autografy?- zapytała jedna z nich.
-Zobaczę co da się zrobić i jutro na lekcji wam odpowiem. A teraz idźcie już, bo spóźnicie się na autobus- poszły w kierunku drzwi jeszcze raz się do mnie uśmiechając. Po dwudziestu minutach stałam pod naszą willą. 
-Cześć Kate!- chłopaki
-Hej- uśmiechnęłam się siadając na kanapie obok Lou i Liama. 
-Chłopaki mam sprawę. 
-To dawaj. 
-W mojej klasie, są Directioner. Obiecałam im coś...
***
Następnego dnia poszłam na lekcje. Dziwne uczucie, wypisując dziennik pisać "Wychowawca Catherine Miller"  a obok ołówkiem Horan. Tak samo jak wczoraj podeszły do mnie dziewczyny z 2a. 
-Mam dla was coś- powiedziałam i zaczęłam grzebać w mojej torbie.  Wyciągnęłam po kolei dla każdej zdjęcie chłopaków i pod nim ich podpisy. 
-Dobrze zapamiętałam imiona? Caroline, Margaret i Nathaly? 
-Bardzo pani dziękujemy-szeroko się uśmiechnęły w wyszły z sali. Au..słabo mi...

Czytasz=Komentujesz 
 Rozdział dłuższy i korzystając z tego że mama jest na zebraniu dodaję rozdział :D 
Następny powinien ukazać się jeszcze w tym tygodniu ale nic nie jest pewne :)
Wasza Paula :*

sobota, 13 września 2014

Chapter 25: Finally

Tak więc wieczorem gdzieś o 18.00 przyjechaliśmy do domu, a Vann była tak zmęczona że pierwsze co zrobiła po wejściu do domu położyła się na kanapie i zasnęła. 
-Po Twojej minie Kate, widzę że mała dała wam nieźle w kość- Clara i ja roześmiałyśmy się a Vann najprawdopodobniej to się ubudziła i to usłyszała bo słyszałam cichy śmiech z sofy.
-Nie no bez przesady-poszliśmy razem z Niallerem na górę.
-Wiesz o tym, że to nasza ostatnia wspólna noc przed Londynem?
Obiecuję Ci że następna będzie jeszcze bardziej piękniejsza...W naszym domu, przy winie....-Nialler pocałował mnie w policzek.
-Zżera Cię ciekawość tak samo jak mnie? Jestem bardzo ciekawa czy będziemy rodzicami...
-A dzisiaj rano mówiłaś że mamy jeszcze dziewięć miesięcy.
-Cholera...Zaraz wracam.- wstałam z łóżka i wyciągnęłam z szafki test ciążowy który dzisiaj kupiłam. Wyszłam z pokoju i udałam się do łazienki. Kate, jesteś twarda. Chcesz to wiedzieć. Drugie dziecko. Tak! Uśmiechnęłam się i pobiegłam do Nialla. 
-Udało nam się! Nialler! Będziemy mieli dziecko!
-Wspaniale!- znowu pocałował mnie, ale tym razem w usta. 
-To będzie dziewczynka- powiedziałam i razem z Niallem  popatrzyliśmy się na siebie.
-Nie zgadzam się. To będzie chłopak. Czuję to. - zaczęliśmy tak rozmawiać...No i następnego dnia nie byliśmy już razem. Pojechał dalej, do chłopaków...A dla mnie oznaczało to że za parę dni będę z powrotem w Londynie...
 ***
Trzydziesty pierwszy sierpień. Długo czekałam na tą datę.  Wchodzę właśnie na lotnisko, na które za chwilę powinien wylądować samolot z chłopakami. 
-Hej Kate- Cami. Co ona tutaj robi? 
-Hej Cam. Co ty tutaj...-nie dokończyłam
-Brat i rodzice przylatują z Kanady- zapomniałam. Cam była cały miesiąc sama w domu.
W tym momencie zobaczyłam Nialla i Zayna przechodzących przez kontrolę. I  jakaś dziewczyna. Stałam tam jak wryta, i zastanawiałam się o co z tym wszystkim chodzi.
-Hej słońce. - pocałował mnie w policzek
-Hej...Co to była za dziewczyna? 
-Znajoma ze szkoły. Nie widzieliśmy  się już bardzo długo.
Pojechaliśmy do domu i poszliśmy odpocząć do ogrodu. Był ciepły wieczór. 
-Cicho i bardzo spokojni tu było, gdy byliście w Stanach- stwierdziłam i automatycznie cała piątka zaczęła się śmiać. 
-Kate...Kochasz mnie?-mój mężczyzna szepnął mi do ucha.
-Bardzo.
Uśmiechnął się i wstał. Klęknął przede mną i powiedział głośno:
-Trzy miesiące temu, zapytałem Cię czy zostaniesz moją dziewczyną. Teraz, chciałbym Cię zapytać czy zostaniesz moją żoną Catherine- wyciągnął z kieszeni marynarki piękne pudełeczko a w nim jeszcze piękniejszy pierścionek.  
-Tak- rzuciłam mu się na szyję i całkiem zapomnieliśmy że obok nas są chłopaki, zaczęliśmy się całować. No to wszystkiego najlepszego na nowej drodze życia, Catherine Gabrielle Horan...Chociaż jeszcze nie Horan. Ostatnie tygodnie będę nosić jeszcze moje nazwisko...

_Czytasz=Komentujesz______________________
Bardzo przepraszam że tak długo nie był dodawany rozdział, ale po prostu zaczęła się szkoła i te pierwsze dwa tygodnie były bardzo trudne. Obiecuję że rozdziały będę dodawać co parę dni lub co tydzień. Myślę że rozdział wam się podoba <3   

+
Happy Birthday Nialler! 
Wszystkiego Najlepszego  słodziaku <3