poniedziałek, 29 grudnia 2014

Chapter 37: I'm done with you ...


*Oczami Kate*
Nigdy w życiu nie zapomnę tego dnia. Dzięki Niemu jestem najszczęśliwszym człowiekiem na świecie. Jest czwarta nad ranem, dopiero co wróciliśmy do domu. Trochę się przespać, spakować się i o 9.00 na lotnisko...
***
Kate ♥
Słońce, morze i wielki upał. Urok włoskiej Florencji. Właśnie idziemy z moim ukochanym na plażę. Niall splótł nasze palce, pokazując wszystkim że jestem tutaj z Nim. Od razu po wejściu na złoty piasek, poszłam usiąść na molo, tak by moje nogi ochładzały się w wodzie. 
-Ściągaj bluzkę - usłyszałam głos mojego męża. Zdjęłam mój T-shirt i znalazłam się w samym bikini. Po chwili byłam cała w morzu. 
-Co Ty robisz? - spytałam blondyna, po czym się do niego uśmiechnęłam.
 -Nie codziennie można zobaczyć takie widoki. Trzeba korzystać - uśmiechnął się po czym dodał - Idziemy coś zjeść? Wiesz co, muszę przyznać że ten brzuszek naprawdę Ci się powiększył...
-Ale mnie pocieszasz - zaśmiałam się - Jasne, możemy iść. Umieram z głodu. 
Po chwili znaleźliśmy się na tarasie  restauracji naszego hotelu. 
Wypiliśmy po kawie i zjedliśmy po moim ulubionym czekoladowym ciastku. 
-Masz ochotę na SPA? Mogę Ci załatwić na popołudnie skarbie.
-Jasne! - wstał z krzesła i dał znak że zaraz wróci. Zaczęłam rozglądać się dookoła i mój wzrok utkwił w pewnym brunecie. 
-Miller?! - zauważył mnie
-Luke, to Ty?! Nie widziałam Cię od wieków! Co Ty tu robisz?
-Mieszkam! Przeprowadziłem się niedawno. A Ty?
-Podróż poślubna. 
-Czyli że nie mogę mówić Miller?
-Możesz, ja nie zabraniam - uśmiechnęłam się
 -A jak miałbym mówić?
-Horan. Kate Horan - mało co by chyba nie zwariował.
-Ten Horan?! Niall Horan jest Twoim mężem?!  - pokiwałam potwierdzająco głową . 
-Skończmy mówić o mnie. Co u Ciebie?
-Oświadczyłem się Nathaly. 
-O, to gratulacje.
-Mam ochotę zabrać Cię w pewne miejsce. Masz czas? 
-Chwila, wyślę SMS Niallowi - mój mąż dostał SMS z tą informacją, po czym odpisał mi "Ok :)"
Weszliśmy do samochodu. Nawet wypasione to auto. 
Położył swoją rękę na moim biodrze. 
-Luke, co Ty robisz?
-Zawsze mi się podobałaś...
-Luke, ja mam męża, jestem w ciąży...
-Co, FBI na mnie naśle jak się do Ciebie zbliżę?!
-Zostaw mnie!
-Kate, ja nie umiem o Tobie zapomnieć...Powiedz tak szczerze gdyby Niall nie miał tego wszystkiego, leciałabyś na niego?! 
-DEBILU, UWAŻAJ! - i nagle przed moimi oczami zrobiło się czarno i usłyszałam wielki trzask... Złapałam się instynktownie za brzuch. Gdy stracę kolejnie dziecko...To skończę ze sobą...

Jak podoba Wam się wygląd bloga? Zostawić? Czy może zmienić na stary? Piszcie swoją opinię w komentarzach :)
Czytasz=Komantujesz
 A ogółem jak podoba Wam się rozdział? :D
Wasza Paula :*

środa, 24 grudnia 2014

Chapter 36: Wedding

-Jak wyglądam? - są ze mną moje siostry, przyjaciółka i siostrzenica. 
-Ciocia wyglądasz jak królewna śnieżka! - malutka podbiegła do mnie i dała znak by się schylić bo chce mnie przytulić - Tęskniłam za Tobą ciocia! I za wujkiem Niallem też! Ale ciocia Hanne też jest fajna! Ciocia...
-Co się stało słońce?
-Czemu ty masz taki...taki większy brzuch niż w lato?
-Bo będziesz miała małego kuzyna Van - ucieszyła się i pobiegła do Clary. 
-Dziewczyny, my tutaj gadamy, a chł0opaki z pewnością czekają już- i właśnie teraz ostatni raz wyszłam z domu jako Kate Miller...

*Oczami Nialla*
W oddali zauważyłem białą limuzynę z której  wysiadała Kate. Już od tej chwili Catherine Gabrielle Horan. Po mojej lewej stronie stał Lou jako świadek, a prawa nadal była pusta - do teraz. 
-Wyglądasz pięknie...Jak z bajki księżniczko...-uśmiechnęła się uroczo.
Ślub się rozpoczął. Widziałem lecące z jej oczu łzy...
Wziąłem jedną z obrączek i wypowiedziałem słowa przysięgi małżeńskiej.
 "Ja Niall James Horan biorę Cię Catherine Gabrielle Miller za żonę i ślubuję Ci miłość, wierność, oraz że nie opuszczę Cię aż do śmierci..."
 Po czym włożyłem na jeden z jej palców obrączkę. Teraz to ona powiedziała  
 "Ja Catherine Gabrielle Miller biorę Cię Nialla Jamesa Horana za męża i ślubuję Ci miłość, wierność, oraz że nie opuszczę Cię aż do śmierci..."
 Po wyjściu z kościoła ludzie zaczęli nam składać życzenia. Byli zaroszeni dosłownie wszyscy, rodzina, przyjaciele. Jezu..nie. W oddali zobaczyłem znaną osobę. Nie chcę by zmarnowała mi ślub, więc gdy Katy przyjmowała życzenia, wymknąłem się na chwilę.
-Czego tu chcesz?- rzuciłem ostrym tonem. 
-Czego ja chcę?! Tego żebyś się przyznał Kate! Bo inaczej ja jej powiem- Isabelle. Moja dawna znajoma. Po X Factor urwał nam się kontakt.Chodziła z Katie do gimnazjum
-O ja mam jej powiedzieć?
-Że po koncercie z Chicago zaprosiłeś mnie do hotelu.
-Bo chciałem pogadać ze znajomą - wtrąciłem
-A ja mogę to zmienić. Mogę jej powiedzieć że się do mnie dobierałeś...Wtedy znowu będę Twoja..
-Myślisz że ona Ci uwierzy? Nie jest taka głupia jak myślisz- nie mam zamiaru z nią dalej rozmawiać. Wróciłem do Kate i przy okazji ją pocałowałem. 
-Jedziemy na salę? - teraz ona cmoknęła mnie w policzek. Wsiedliśmy razem do limuzyny i chwilę później byliśmy już na miejscu. Sala była wystrojona tak jak chcieliśmy. Nie odbyło się bez toastu. Po godzinie wszyscy zaczęli się bawić i przyszedł czas na pierwszy taniec.
-Mogę?- spytałem ukochanej
-Oczywiście- podała mi dłoń i wyszliśmy na parkiet. 
-Kocham Cię- oparła swoją głowę na moim ramieniu. 
-Ja Ciebie też księżniczko...
Koło wieczora nie było człowieka który siedziałby przy stole. Wszyscy dobrze bawili się na parkiecie. Wow, Harry tańczy z Camillą? Nie wierzę. Wszedłem razem z chłopakami na scenę i zaśpiewaliśmy You&I dla Kate. Widziałem lecące z jej oczu łzy. W końcu od tej piosenki wszystko się zaczęło. Została przy niej moją dziewczyną.
-Hej..Nie płacz już- cały czas się do niej uśmiechałem, a ona płakała ze szczęścia. 
-Nie płaczę wcale..- przytuliłem ją mocno i pocałowałem w czubek głowy. 
-Mam niespodziankę. Jedziemy w podróż poślubną.
-Jejku, gdzie?
-Do Włoch, do Florencji, kochanie. 
-Wiesz, co? W tym momencie mam ochotę podziękować Bogu, że dał nam szansę. Że jesteśmy razem, że wtedy do Ciebie zadzwoniłam. Dziękuję Tobie że się mną opiekujesz i gdyby trzeba było oddałbyś za mnie życie. Że się o mnie troszczysz i po prostu jesteś. Dziękuję po prostu że trafiłam na Ciebie. 
-W końcu  na świecie jest mało takich aniołów jak ty - i nasze usta złączyły się w namiętny pocałunek...

Obiecany rozdział w świąteczne przedpołudnie :)
Kochani życzę Wam wesołych świąt, dużo prezentów, spotkania idoli, a przede wszystkim spełnienia marzeń i żebyście wytrwali ze mną do końca "Empire" (które jak na razie nie wiem kiedy nastąpi) 

No i oczywiście Wszystkiego Najlepszego Lou ♥ 
Skarbie życzę Ci jeszcze więcej wiernych fanów, no i żebyś jednak kiedyś odwiedził tą Polskę  ♥ 
+Kto śledzi naszą całą akcję na twitterze? xD
Jeśli macie tt, dajcie follow :) @luvmydirection1

Bezpośredni odnośnik do obrazka  Wszystkiego Najlepszego Lou ♥ 

Wasza Paula :* 


 

niedziela, 21 grudnia 2014

Chapter 35: I knew even then that it would be my woman, so I had nothing to lose...

Ten dom jest taki wielki....i taki piękny...Nie obejrzałam wszystkich piętek dokładnie, ale wierzę że będą tak samo śliczne jak parter. 
-Powiedz mi, czemu tak wiele dla mnie robisz?
-Bo Cię mocno kocham?  Przecież mówiłem Ci że będę Cię rozpieszczał...- popatrzył na mnie, objął mnie w tali i wpił się w moje usta. 
-Mam taką ochotę...ym..sama wiesz na co...
-A ja mam dla Ciebie dobrą wiadomość! Gdy byłam u ginekologa, zapytałam się o to. Powiedziała mi że możemy, ale bardzo lekko i jak najrzadziej. 
-To może pójdziemy wypróbować nasze nowe łóżko? - pokiwałam głową, a on wziął mnie na ręce i zaniósł na drugie piętro do sypialni. Boże, jakie to łóżko jest wygodne! Posadził mnie na nim i zaczął ściągać ze mnie ciuchy, rozpinać stanik. Ja natomiast zaczęłam odpinać guziki jego koszuli. Pisnęłam cicho, a on popatrzył na mnie, przerywając całowanie mojej szyi. 
-Przecież nie robię mocno - uśmiechnął się, a ja mu go odwzajemniłam. Kochaliśmy się do późnego wieczora. 
-Wiesz o tym, że za trzy dni ślub?
-No tak, w końcu  już jest ósmy...Mam pytanie. Pojedziesz jutro ze mną do lekarza? 
-Jasne- kocham tego wariata. Przez niego jestem najszczęśliwszą osobą na świecie -Co się tak śmiejesz Kate?
-Bo się cieszę że wreszcie zobaczę Clarę i Vann. No i Hanne! Też się długo nie widziałyśmy..-zamknął mnie w swoich ramionach i zasnęłam...
***
Z dzieckiem wszystko dobrze. Chyba wczoraj trochę przesadziliśmy. 
-Jeju, już jest środa. Idziesz w piątek do chłopaków, czy ja mam iść do Hanne?
-Pójdę do chłopaków. Już się nawet z nimi umówiłem. Sala jest zamówiona, obrączki też...Mam nadzieję że suknie też już masz.
-Niall gdzie ty jedziesz?  
-Do Jasmin. Powiedziała że mamy przyjechać. 
-Powiedziałbyś coś chociaż! Ubrałabym się jakoś!
-Ty zawsze jesteś ślicznie ubrana- wchodzimy na samą górę budynku. Z daleka ujrzałam chołopaków. 
-Młoda para idzie! - krzyknął Lou, a oczy wszystkich ludzi spojrzały na mnie i Niallera. 
-Młodą parą to my dopiero w piątek będziemy - wzniosłam się na palce i pocałowałam mój skarb w policzek. 
***
-Oczekuję Cię w następny poniedziałek. Jesteś wspaniała. Zrobię z Ciebie światowej sławy modelkę - pożegnałyśmy się z Jasmin i razem z Niallem pojechaliśmy do chłopaków. 
-Coś z Ciebie będzie. Czuję to - cmoknął mnie w policzek. 
-Patrz na drogę nie na mnie - zaśmiałam się.
Niall zaparkował pod "naszym wspólnym domem" i weszliśmy do środka. I kogo tam ujrzałam? Moje kochane dziewczyny! Po kolei witałam się z El, Perrie i Soph. A Harry znowu sam. Szkoda mi go, bo to naprawdę fajny chłopak. 
-Dobra dziewczyny, koniec tych czułości. Co robimy? -zapytał Louis. 
-Może zagramy w butelkę?- Harry
-Taak!- odrzekłyśmy wszystkie razem 
Po chwili wszyscy siedzieli już w wielkim kole na podłodze. Lou zaczął kręcić. Kurde no, inaczej nie mogło wypaść...
-Hmm...Katy...Kiedy z Niallerem uprawialiście pierwszy raz seks? - nadeszło pytanie z serii "głupie pytania Tommo"
-Kochanie kiedy to było? - zapytałam z uśmiechem  Niallera. 
-Zdaje mi się że wtedy gdy byliśmy w Bernie. Tak. 
-Ludzie, wy się wtedy znaliście półtorej tygodnia! - Lou wytrzeszczał z nie dowierzania oczy. 
-Ja już wtedy wiedziałem że to będzie moja kobieta, więc nie miałem nic do stracenia. Dała się przekonać, że jej nigdy nie zostawię, więc się zgodziła - i nagle wpił się w moje usta. 
-Zawsze będziesz przy mnie, obiecuję. Nie zostawię Cię - szepnął do mnie i nagle zapomnieliśmy, że obok nas są wszyscy nasi przyjaciele...

Czytasz = Komentujesz 
Dla Ciebie to tylko chwila, a dla mnie wielka motywacja...


wtorek, 16 grudnia 2014

Przepraszam

Kochani!
Bardzo was przepraszam, ponieważ rozdział nie był bardzo długo dodawany. Myślę że mi to wybaczycie, bo miałam naprawdę napięty grafik. Prawie codziennie sprawdzian lub kartkówka. Ale mam i dobrą wieść! Mam napisane już sześć rozdziałów do przodu ( w moim zeszycie), ponieważ miałam ogromną wenę i postaram dodać większość w wigilijne przedpołudnie, by Wam to wynagrodzić ♥ 

Dla Was jeszcze Niall i Kate :*
 

Wasza Paula ♥