wtorek, 27 stycznia 2015

Chapter 41: Do not earned it ...

Wryło mnie. Boże, a tak się cieszyłam...W moich oczach zaczęło się robić mokro i mimo późnego wieczoru wycisnęłam z siebie łzy. Wstałam z krzesła i czym prędzej pobiegłam do jednej z łazienek w tym domu. Do tej samej do której niegdyś dobijał się Nialler by mnie powstrzymać i z której to on mnie wyniósł na rękach by mi uratować życie. Jeszcze słyszę jego przerażony głos...
Siedziałam na toalecie, kryjąc twarz w dłoniach. Miało być tak pięknie... Miałam robić karierę... To głupie życie jest za wymagające.
-Nie płacz, jesteś za piękna by płakać - nagle przede mną pojawił się Harry. Złapał moje ręce i je trzymał - Katy, nie rób nic złego. Pomyśl, co zrobiłby w tej sytuacji Niall, co on by Ci powiedział...
-Że kariera nie jest najważniejsza...
-Właśnie. Pomyśl o Waszym dziecku Kate. Pomyśl że będzie miało najszczęśliwszych i najbardziej kochających się rodziców na świecie. Przecież ono jest o wiele ważniejsze od sławy, prawda? Pomyśl o Waszym szczęściu, albo o rodzinie...że Camilla Cię potrzebuje. To dzięki niej spotkaliśmy się ponownie. Ona Ci przecież kazała zadzwonić. Pomyśl o nas. My też Cię potrzebujemy Kate. Wiesz ile w życiu naszej piątki było by inne?  Wiesz jak wyglądałoby życie Nialla gdyby Cię nie spotkał? - popatrzył mi głęboko w oczy a ja się w niego wtuliłam. Umie przemawiać do ludzi...
-A teraz chodź.  W życiu nie można się załamywać. Głowa do góry i do przodu. Pójdę razem z Tobą do pokoju. Chcesz do Waszego?
-Tak, tam czuję się najlepiej...
*Oczami Harry'ego"
Nie wiem jak postąpiłby Niall, więc robię to po swojemu. To jest naprawdę cudowna dziewczyna. Nie zasłużyła sobie na to. Być może gdybym zagadał do niej pierwszy byłaby moja. Ale jeśli jest z Niallerem, wiem że jest bezpieczna. Niall nigdy nie skrzywdziłby żadnej dziewczyny. Leżała zasypiając w łóżku. Ja siedziałem na jego brzegu. Ciekawe jak u chłopaków. 
Schowałem mojego iPhona do kieszeni. Lepiej żeby nie wiedzieli co się dzieje u nas. Niall przyjechałby od razu i nie załatwiliby nic, albo cały czas by do niej dzwonił,  nie dawał spokoju i przemawiał do rozsądku. Kate spokojnie spała. Jutro zabiorę ją w wyjątkowe miejsce. Zaczął się London Fashion Week, więc pójdziemy z El i Louisem. 
-Śpi?- Lou uchylił lekko drzwi i szepnął
-Tak.
-To dobrze. Dużo przeżyła dzisiaj. Nie idziesz do siebie?
-Zostanę z Nią jeszcze chwilę. Dobranoc Lou.
-Dobranoc- i jedna chwila przerodziła się w całą noc czuwania nad najwspanialszą dziewczyną na świecie...
______________________________
Obiecałam i jest :) 
Co Wy na to bym założyła nowego bloga? Liczę się tylko z Waszą opinią na ten temat :)
//Paula xx

niedziela, 25 stycznia 2015

Chapter 40: You'll be fine, you'll see

-Co masz na myśli? - zapytał mnie ze zdziwieniem Lou
-Znów mi nic nie powiedział. Tak jak wtedy jechał do Manchaster - popatrzyłam na Louisa, wydawał się być rozbawionym - Louis, czy ja o czymś nie wiem?
-No bo wiesz mała...Niall wtedy nie jechał do Manchaster - myślałam że ciśnienie podskoczy mi do 200. 
-Jak to? Louis masz mi natychmiast całą prawdę powiedzieć! 
-On wtedy jechał do Stanów pozałatwiać coś związane w Waszym ślubem Kate. Nic więcej nie wiem. A żeby Ci poprawić humor, to może zadzwonię po El? Pójdziecie na zakupy czy coś w tym stylu?- uśmiechnął się jak to on i poklepał kanapę, dając znak bym usiadła obok niego. Zrobiłam też tak, a on od razu zaczął łapać w swoje ręce kosmyki mych włosów. 
-To co? Dzwonić do Eleanor?
-Jasne. A tak w ogóle. Dlaczego Wy nie jechaliście?
-Bo po pierwsze Niall kazał nam zostać z Tobą...
-To czemu sam nie został?- przerwałam mu
-...a po drugie nie musieliśmy jechać, bo chłopaki powiedzieli że dadzą radę. Niall jechał bo mu koncertu w Irlandii nie chcą zrobić. -Yhym - oparłam głowę na ramieniu Louisa. Nawet nie wiem kiedy, ale tak po prostu zasnęłam...
***
-Myszko, wstawaj- obudził mnie cienki głos Eleanor. Otworzyłam oczy i zobaczyłam że leżę w ramionach Lou, a brunetka stała obok i słodko się uśmiechała. 
-Jeju, która godzina? 
-Spałaś dwie godziny, 15.00 - odparł Louis. Wstałam z kanapy i pośpiesznie założyłam mój płaszczyk. W portfelu co prawda pusto, ale mam kartę kredytową którą dostałam od Nialla. 
-To gdzie najpierw idziemy? 
-Oxford Street? - zaproponowałam. El przytaknęła głową. Dogaduję się z nią bez słów. Jest taką moją "bratnią duszą" . To właśnie ona jest moją najlepszą przyjaciółką, zaraz obok Camilli. 
Nakupiłyśmy mnóstwo ciuchów; od sweterków, po sukienki i biżuterię. Łącznie obeszłyśmy trzy galerie handlowe i Oxford. 
Niosłam w ręce kilka czarnych torebek ze sklepów. Czekałyśmy na Louisa. Było około 20.00.
-Słyszałam że byłaś dzisiaj u Rollson. Jak było?
-Dostałam kontrakt, ale powiedziałam jej że przyniosę dopiero wtedy gdy omówię z Niallem. 
-Będzie dobrze, zobaczysz - El uśmiechnęła się do mnie i wsiadłyśmy obie do auta Lou.
***
Po około dwudziestu minutach dotarliśmy do domu.
-Hej Kate
-Cześć Hazz. Widziałeś może mój kontrakt?
-Leży- wskazał na stolik
-Dzięki- wzięłam go do ręki i usiadłam na krześle. Obaj oparli się o stół i czytali ze mną. Haha jak to oni. Bla, bla , bla, ok. Wzięłam do ręki długopis i chciałam podpisać. 
-Mała czekaj. 
-Co jest?
-Czytałaś punkt 13? "Nie zezwala się ciąży oraz innego rodzaju stosunków, gdyż mogą one zaszkodzić i są niestosowne w zawodzie modelki" 
_____________________
Wiem, rozdział na pewno nie spełnia Waszych oczekiwań, ale uwierzcie mi że się bardzo starałam :) Następny powinien pojawić się w tym tygodniu, bo został mi jeszcze ostatni tydzień ferii :)
 Wasza Paula ♥ 

sobota, 24 stycznia 2015

LIEBSTER AWARD

Dziękuję za nominację Niki z Red hair is always beautiful :)
Naprawdę byłam mile zaskoczona czytając pod komentarzem informację z Liebster Award :D

Co to Liebster Award? 
Na pewno wszyscy wiecie, ale mimo to dodam informację :)
Nominacja do Liebster Award jest otrzymywana od innego blogera w ramach uznania za „dobrze wykonaną robotę” Jest przyznawana dla blogów o mniejszej liczbie obserwatorów, więc daje możliwość ich rozpowszechnienia. Po odebraniu nagrody należy odpowiedzieć na 11 pytań otrzymanych od osoby, która Cię nominowała. Następnie Ty nominujesz 11 osób (informujesz ich o tym) oraz zadajesz im 11 pytań. Nie wolno nominować bloga, który Cię nominował.

Pytania od Niki: 
1. Twoje imię piękna :D
Paulina, ale lubię gdy ludzie mówią na mnie Paula :)

2. Ulubiony przedmiot? 
W szkole angielski i wf, a jeśli chodzi o normalny przedmiot to nie wiem xD

3. Niall | Louis | Zayn | Harry | Liam? Który z nich? 
Harry ♥ Chociaż kocham wszystkich tak samo ♥ Miałam kiedyś taką "Fazę na Hazzę" hahah i od tego się zaczęło :)

4. Wolisz owoce czy warzywa?
Owoce ^^ Jabłka i mandarynki haha :)

5. Ulubiony film i/lub książka? :3
Mój ulubiony film to oczywiście This Is Us ♥ Ale uwielbiam także filmy Harry'ego Pottera. Moje ulubione książka to cała seria  Pottera, ale ostatnio przepadam także za "Gwiazd Naszych Wina" John'a Green'a. 

6. Imię przyjaciółki/ela. 
Mam trzy przyjaciółki ♥ Julia, Oliwia i Paulina hahah 

7. Ulubiona liczba?
69 oczywiście ^^

8. Co cenisz w przyjaźni?
Cenię to, że przyjaciel zawsze Ci pomorze, nigdy się od Ciebie nie oddali. Zawsze będzie Cię akceptował takim jakim jesteś. 

9. Czy potrafisz wytłumaczyć co to jest "miłość"?
Miłość to uczucie, które przychodzi gdy cenimy sobie drugą osobę. Pojawia się wtedy taka "wieź" która łączy ze sobą ludzi ♥

10. Ile masz ulubionych blogów?
Dużooooo :) Nie będę wymieniała, bo jest ich ponad 20 :) Ale zdecydowanie najbardziej lubię My Black Angel ♥

11. Co cię inspiruje do pisania?
Do pisania? Hm...Chyba najbardziej komentarze pod rozdziałami :) Naprawdę uwielbiam czytać miłe słowa na temat rozdziałów które staram pisać się jak najlepiej. Ale również to, że chcę mieć coś swojego. Taki jakby własny "świat", w którym wszystko jest tak jak zaplanuję, jak napiszę. Za to właśnie kocham pisanie ♥ 

Moje pytania:
1.Od kiedy piszesz blogi?
2.Co Cię zachęciło do pisania?
3.Ile masz lat?
4. Ulubiona książka?
5. Ulubiony przedmiot w szkole?
6. Masz twittera?
7.Jak nazywa się Twoja przyjaciółka?
8.Ile blogów czytasz?
9.Jesteś jeszcze w jakichś fandomach oprócz Directioner?
10. Od kiedy jesteś Directioner? (data)
11. Skąd wzięłaś pomysł na bloga?

Nominuję:
Only time will tell...
Truly, madly, crazy, deeply in love with you  
Don't Forget Where You Belong 
Better Late Than Never 

Chapter 39: He left me again

Stałam i nie wiedziałam co mu odpowiedzieć. 
-Wiesz co? Nigdy bym nie pomyślała że tak będzie wyglądać moja podróż poślubna..Skrzywdzisz mnie jeszcze kiedyś? 
-Obiecuję Ci że to się juz nigdy nie powtórzy. Poniosło mnie. Po prostu- jesteśmy małżeństwem niecałe dwa dni a on już mnie prosi o wybaczenie. 
-Dobrze, niech Ci będzie - posłałam mu lekki uśmiech, a  on wziął mnie na ręce i położył na łóżku.
-Tylko mi nie mów..
-Może masz ochotę? Ale na taki lekki
-Czy Ty byś naprawdę chciał codziennie to robić? - pokiwał głową
 -Kara za wczoraj. Do końca ciąży nie ma seksu. Ani tego lekkiego- mina mu od razu posmutniała. Oczy niewiniątka.Nie wpadnę na to jeszcze raz.
-No dobra, kara musi być... Gdzie idziemy? 
-Może na plażę? Jest śliczna pogoda... 
***
-Katy, tylko zadzwoń do mnie jak skończysz- od tego "wypadku" we Włoszech nie daje mi spokoju. Dostał jakiegoś fioła na punkcie ciąży. Nawet już w domu sprzątać nie mogę. Dobra, portfolio mam, telefon jest, torebki też mi nikt nie ukradł. Wszystko w normie. Cholernie się denerwuję Przede mną  rozmowa o "pracę" w modelingu. 
-Pamiętaj, masz zadzwonić - uchylił szybę z auta.
-Dobrze, nie zapomnę- no cóż. Prze de mną znowu ten trzydziesto  paro piętrowy budynek. Weszłam do windy i wjechałam na najwyższe piętro. Tylko teraz odnaleźć to całe biuro. Nie znam się kompletnie na tym miejscu. Gdy byłam tu po raz pierwszy Harry mówił coś o  szklanych drzwiach po prawej stronie. Dobra, spróbuję. Zapukałam i od razu usłyszałam donośne "proszę". 
-Dzień dobry, ja byłam...-zaczęłam
-Dzień doby pani Catharine - kobieta uśmiechnęła się lekko i wskazała na fotel - Tak więc, co panią do mnie sprowadza?
-Co mnie do pani sprowadza? Marzenia. Zawsze marzyłam być modelką. Podałam jej zapełnione do połowy portfolio. 
-Po pani zdjęciach widzę że ma pani potencjał. Davies! Zrób pani Catharine kilka zdjęć - Jasmin jak najszybciej mogła wyciągnęła mnie z jej biura.
-Jasmin, co ty  robisz?! 
-Kate, posłuchaj mnie.    Pozuj naturalnie. Nie odpowiadaj na jej pytania. Nic nie ma Cię rozpraszać, rozumiesz? Mówię Ci to bo zależy mi na naszej współpracy.  I dlatego, bo Niall jest moim bardzo dobrym przyjacielem. Rollson najbardziej sobie ceni..- urwała bo do studia weszła ta kobieta z którą przedtem rozmawiałam. Stała przy tylnej ścianie i robiła dokładnie tak jak mówiła Jasmin, a ja postępowałam tak, jak mi kazała. 
-Jestem bardzo zadowolona  profesjonalizmem jaki pani posiada. To co?  Podpisujemy kontrakt?
-Mogłabym omówić to jeszcze z mężem?
-Dobrze, niech pani weźmie go do domu i na spokojnie przeczyta. No i najlepiej niech przyniesie podpisany.
-Dziękuję, do widzenia - wyszłam z budynku i wyciągnęłam z torebki telefon. Cholera, Niall mnie zabije jak pieszo do domu pójdę. Rozładował mi się. I jeszcze deszcz pada...Cholera...No nic. Najwyżej pozabija. Założyłam na głowę kaptur moje bluzy i  udałam się w drogę. Nagle podjechało jakieś auto..
-Hej piękna, podwieźć Cię? 
-Boże, Tom?- Jezu on? Ten ex Tom?!
-Kate?! Jezu, przepraszam. Podwieźć Cię gdzieś? 
 -Na Lloyd Street, ok?
-Jasne, tylko poczekaj jeszcze chwilę. Chciałbym pójść sobie tylko wodę kupić. 
-Mogłabym skorzystać z telefonu? Mój się rozładował, a Niall kazał mi zadzwonić.
-Masz nowego?
-Tak, tylko że męża. 
-Co Ty niepowiesz...  Dobra, masz. Zaraz wracam- podał mi czarnego iPhona. Przez przypadek włączyły mi się SMS do jego przyjaciela Alexa. 
 Zobaczyłam pod tym wszystkim moje i jego zdjęcie, gdy mieliśmy po 17 lat. Pamiętam, zabrał mnie wtedy do Toronto. Boże,  co ja mam teraz zrobić? Zrobiłam zrzut ekranu, po czym wysłałam to zdjęcie na mojego maila. Niech on zrozumie, że go już nie kocham. Niall jest jedynym mężczyznom który się dla mnie liczy. 
-To co, Lloyd Street?
-Tak - odpowiedziałam, gdyby nigdy nic. 
-A może najpierw się zabawimy?
 -Co Ty masz na myśli?! - zaparkował na poboczu i zablokował drzwi. Jednym przyciskiem rozłożył siedzenia. 
-Masz ochotę się zabawić laleczko?
-Zostaw mnie! - automatycznie leżał już na mnie
 -Zostaw ją idioto!- niespodziewanie przybiegł Harry. Nie wiem jaki cudem on otworzył te drzwi, ale wiem że będę mu za to wdzięczna do końca życia. Zadał Tomowi kilka uderzeń i natychmiast wyciągnął mnie z tego auta. 
-Nic Ci nie jest słońce?- zapytał opiekuńczo
-Wszystko jest ok- otworzył mi drzwi do czarnego audi -Zawiózłbyś mnie do domu? 
-Nie mogę Katy
-Czemu?
-Niall nie pozwolił. Jechał razem z Zaynem i Limem załatwić coś do Glasgow związku z terminami nowej trasy.  Pomieszkasz tydzień ze mną i z Lou w  jednym domu. W naszym wspólnym domu. Pamiętasz?
-Tak- roześmialiśmy się i po chwili zdałam sobie sprawę że on mnie znowu odjechał....i nic nie powiedział...Z oczy poleciało mi kilka łez.
-Czemu płaczesz słonko? Coś nie tak?
-Nie, wszystko ok - zaparkował pod naszym "wspólnym domem" . Wchodząc ujrzałam siedzącego na kanapie Tommo. 
-Hej mała. Co taka smutna?
-Cześć Lou. Zostawił mnie znowu.  Dlatego...

 

poniedziałek, 12 stycznia 2015

Chapter 38: I sleep, I wake up, I forget ...

Otworzyłam oczy. Jezu...ja żyję. Popatrzyłam w dół mojego ciała. Byłam przerażona tym, co mogłam zobaczyć na moich białych szortach. Powoli mój wzrok nachylał się by ujrzeć coś. Nie ma nic. Mój synek jest ze mną. Nic mi nie było, będzie parę siniaków i chyba tyle. Gorzej było z tym idiotą. Z jego nosa leciała krew. 
-Kate, dzwoń po Nialla. Niech przyjedzie po Ciebie. Dam radę- popatrzył na mnie i uśmiechnął się lekko. Wybrałam numer i jak najszybciej zadzwoniłam do mojego mężczyzny. Po chwili zobaczyłam że Nialler już jest. Przyjechał samochodem który wynajął na lotnisku. 
-Luke, powodzenia z Nathaly. Może jeszcze kiedyś się zobaczymy- raczej nie bardzo się z nim już zobaczę. Kiedyś w gimnazjum widzieliśmy się codziennie. A teraz zobaczyłam go ostatni raz w życiu...
- Chodź- Niall złapał mnie za rękę i zaprowadził mnie do samochodu. Na jego tworzy można było zauważyć zdenerwowanie.
 Stałam mu się jakoś  posłuszna. Nienawidzę kiedy na mnie wrzeszczy. Po wejściu do pokoju hotelowego, stanęłam przy drzwiach i patrzyłam aż je zamknie. 
-Na łóżko - dalej stałam - Mam mówić po chińsku?! Na łóżko powiedziałem! - Jezu, nie. Teraz się naprawdę boję...
-I co ja mam z Tobą zrobić? Nie napisałaś mi że jedziesz ze znajomymi, a nie z jakimś idiotą!
-Niall, ale...
-Co ale?! Kate Ty mogłaś przez tego debila nasze dziecko stracić!
-Zamknij się idioto..- powiedziałam cicho. Od razu tego pożałowałam...Jego pas odbił się na moich plecach, a zaraz  potem na ręce...No cóż...Zasnę, obudzę się, zapomnę...
***
-Kotku, obudź się - co już mu przeszło? Albo zapomniał? - Przepraszam. Obiecuję Ci że nigdy to się już nie powtórzy..
-Ale Ty wiesz że nie dość że skrzywdziłeś mnie, to i dziecko?! Niall ono to wszystko czuje!- klęknął przede mną i złapał moją rękę.
-Obiecuję Katy...Wybacz...

Przy okazji Wszystkiego Najlepszego Zayn ♥ 
Nie umiem uwierzyć że już ma 22 lata ♥ 
 
Wszystkiego co najlepsze Skarbie ♥ 

poniedziałek, 29 grudnia 2014

Chapter 37: I'm done with you ...


*Oczami Kate*
Nigdy w życiu nie zapomnę tego dnia. Dzięki Niemu jestem najszczęśliwszym człowiekiem na świecie. Jest czwarta nad ranem, dopiero co wróciliśmy do domu. Trochę się przespać, spakować się i o 9.00 na lotnisko...
***
Kate ♥
Słońce, morze i wielki upał. Urok włoskiej Florencji. Właśnie idziemy z moim ukochanym na plażę. Niall splótł nasze palce, pokazując wszystkim że jestem tutaj z Nim. Od razu po wejściu na złoty piasek, poszłam usiąść na molo, tak by moje nogi ochładzały się w wodzie. 
-Ściągaj bluzkę - usłyszałam głos mojego męża. Zdjęłam mój T-shirt i znalazłam się w samym bikini. Po chwili byłam cała w morzu. 
-Co Ty robisz? - spytałam blondyna, po czym się do niego uśmiechnęłam.
 -Nie codziennie można zobaczyć takie widoki. Trzeba korzystać - uśmiechnął się po czym dodał - Idziemy coś zjeść? Wiesz co, muszę przyznać że ten brzuszek naprawdę Ci się powiększył...
-Ale mnie pocieszasz - zaśmiałam się - Jasne, możemy iść. Umieram z głodu. 
Po chwili znaleźliśmy się na tarasie  restauracji naszego hotelu. 
Wypiliśmy po kawie i zjedliśmy po moim ulubionym czekoladowym ciastku. 
-Masz ochotę na SPA? Mogę Ci załatwić na popołudnie skarbie.
-Jasne! - wstał z krzesła i dał znak że zaraz wróci. Zaczęłam rozglądać się dookoła i mój wzrok utkwił w pewnym brunecie. 
-Miller?! - zauważył mnie
-Luke, to Ty?! Nie widziałam Cię od wieków! Co Ty tu robisz?
-Mieszkam! Przeprowadziłem się niedawno. A Ty?
-Podróż poślubna. 
-Czyli że nie mogę mówić Miller?
-Możesz, ja nie zabraniam - uśmiechnęłam się
 -A jak miałbym mówić?
-Horan. Kate Horan - mało co by chyba nie zwariował.
-Ten Horan?! Niall Horan jest Twoim mężem?!  - pokiwałam potwierdzająco głową . 
-Skończmy mówić o mnie. Co u Ciebie?
-Oświadczyłem się Nathaly. 
-O, to gratulacje.
-Mam ochotę zabrać Cię w pewne miejsce. Masz czas? 
-Chwila, wyślę SMS Niallowi - mój mąż dostał SMS z tą informacją, po czym odpisał mi "Ok :)"
Weszliśmy do samochodu. Nawet wypasione to auto. 
Położył swoją rękę na moim biodrze. 
-Luke, co Ty robisz?
-Zawsze mi się podobałaś...
-Luke, ja mam męża, jestem w ciąży...
-Co, FBI na mnie naśle jak się do Ciebie zbliżę?!
-Zostaw mnie!
-Kate, ja nie umiem o Tobie zapomnieć...Powiedz tak szczerze gdyby Niall nie miał tego wszystkiego, leciałabyś na niego?! 
-DEBILU, UWAŻAJ! - i nagle przed moimi oczami zrobiło się czarno i usłyszałam wielki trzask... Złapałam się instynktownie za brzuch. Gdy stracę kolejnie dziecko...To skończę ze sobą...

Jak podoba Wam się wygląd bloga? Zostawić? Czy może zmienić na stary? Piszcie swoją opinię w komentarzach :)
Czytasz=Komantujesz
 A ogółem jak podoba Wam się rozdział? :D
Wasza Paula :*

środa, 24 grudnia 2014

Chapter 36: Wedding

-Jak wyglądam? - są ze mną moje siostry, przyjaciółka i siostrzenica. 
-Ciocia wyglądasz jak królewna śnieżka! - malutka podbiegła do mnie i dała znak by się schylić bo chce mnie przytulić - Tęskniłam za Tobą ciocia! I za wujkiem Niallem też! Ale ciocia Hanne też jest fajna! Ciocia...
-Co się stało słońce?
-Czemu ty masz taki...taki większy brzuch niż w lato?
-Bo będziesz miała małego kuzyna Van - ucieszyła się i pobiegła do Clary. 
-Dziewczyny, my tutaj gadamy, a chł0opaki z pewnością czekają już- i właśnie teraz ostatni raz wyszłam z domu jako Kate Miller...

*Oczami Nialla*
W oddali zauważyłem białą limuzynę z której  wysiadała Kate. Już od tej chwili Catherine Gabrielle Horan. Po mojej lewej stronie stał Lou jako świadek, a prawa nadal była pusta - do teraz. 
-Wyglądasz pięknie...Jak z bajki księżniczko...-uśmiechnęła się uroczo.
Ślub się rozpoczął. Widziałem lecące z jej oczu łzy...
Wziąłem jedną z obrączek i wypowiedziałem słowa przysięgi małżeńskiej.
 "Ja Niall James Horan biorę Cię Catherine Gabrielle Miller za żonę i ślubuję Ci miłość, wierność, oraz że nie opuszczę Cię aż do śmierci..."
 Po czym włożyłem na jeden z jej palców obrączkę. Teraz to ona powiedziała  
 "Ja Catherine Gabrielle Miller biorę Cię Nialla Jamesa Horana za męża i ślubuję Ci miłość, wierność, oraz że nie opuszczę Cię aż do śmierci..."
 Po wyjściu z kościoła ludzie zaczęli nam składać życzenia. Byli zaroszeni dosłownie wszyscy, rodzina, przyjaciele. Jezu..nie. W oddali zobaczyłem znaną osobę. Nie chcę by zmarnowała mi ślub, więc gdy Katy przyjmowała życzenia, wymknąłem się na chwilę.
-Czego tu chcesz?- rzuciłem ostrym tonem. 
-Czego ja chcę?! Tego żebyś się przyznał Kate! Bo inaczej ja jej powiem- Isabelle. Moja dawna znajoma. Po X Factor urwał nam się kontakt.Chodziła z Katie do gimnazjum
-O ja mam jej powiedzieć?
-Że po koncercie z Chicago zaprosiłeś mnie do hotelu.
-Bo chciałem pogadać ze znajomą - wtrąciłem
-A ja mogę to zmienić. Mogę jej powiedzieć że się do mnie dobierałeś...Wtedy znowu będę Twoja..
-Myślisz że ona Ci uwierzy? Nie jest taka głupia jak myślisz- nie mam zamiaru z nią dalej rozmawiać. Wróciłem do Kate i przy okazji ją pocałowałem. 
-Jedziemy na salę? - teraz ona cmoknęła mnie w policzek. Wsiedliśmy razem do limuzyny i chwilę później byliśmy już na miejscu. Sala była wystrojona tak jak chcieliśmy. Nie odbyło się bez toastu. Po godzinie wszyscy zaczęli się bawić i przyszedł czas na pierwszy taniec.
-Mogę?- spytałem ukochanej
-Oczywiście- podała mi dłoń i wyszliśmy na parkiet. 
-Kocham Cię- oparła swoją głowę na moim ramieniu. 
-Ja Ciebie też księżniczko...
Koło wieczora nie było człowieka który siedziałby przy stole. Wszyscy dobrze bawili się na parkiecie. Wow, Harry tańczy z Camillą? Nie wierzę. Wszedłem razem z chłopakami na scenę i zaśpiewaliśmy You&I dla Kate. Widziałem lecące z jej oczu łzy. W końcu od tej piosenki wszystko się zaczęło. Została przy niej moją dziewczyną.
-Hej..Nie płacz już- cały czas się do niej uśmiechałem, a ona płakała ze szczęścia. 
-Nie płaczę wcale..- przytuliłem ją mocno i pocałowałem w czubek głowy. 
-Mam niespodziankę. Jedziemy w podróż poślubną.
-Jejku, gdzie?
-Do Włoch, do Florencji, kochanie. 
-Wiesz, co? W tym momencie mam ochotę podziękować Bogu, że dał nam szansę. Że jesteśmy razem, że wtedy do Ciebie zadzwoniłam. Dziękuję Tobie że się mną opiekujesz i gdyby trzeba było oddałbyś za mnie życie. Że się o mnie troszczysz i po prostu jesteś. Dziękuję po prostu że trafiłam na Ciebie. 
-W końcu  na świecie jest mało takich aniołów jak ty - i nasze usta złączyły się w namiętny pocałunek...

Obiecany rozdział w świąteczne przedpołudnie :)
Kochani życzę Wam wesołych świąt, dużo prezentów, spotkania idoli, a przede wszystkim spełnienia marzeń i żebyście wytrwali ze mną do końca "Empire" (które jak na razie nie wiem kiedy nastąpi) 

No i oczywiście Wszystkiego Najlepszego Lou ♥ 
Skarbie życzę Ci jeszcze więcej wiernych fanów, no i żebyś jednak kiedyś odwiedził tą Polskę  ♥ 
+Kto śledzi naszą całą akcję na twitterze? xD
Jeśli macie tt, dajcie follow :) @luvmydirection1

Bezpośredni odnośnik do obrazka  Wszystkiego Najlepszego Lou ♥ 

Wasza Paula :* 


 

niedziela, 21 grudnia 2014

Chapter 35: I knew even then that it would be my woman, so I had nothing to lose...

Ten dom jest taki wielki....i taki piękny...Nie obejrzałam wszystkich piętek dokładnie, ale wierzę że będą tak samo śliczne jak parter. 
-Powiedz mi, czemu tak wiele dla mnie robisz?
-Bo Cię mocno kocham?  Przecież mówiłem Ci że będę Cię rozpieszczał...- popatrzył na mnie, objął mnie w tali i wpił się w moje usta. 
-Mam taką ochotę...ym..sama wiesz na co...
-A ja mam dla Ciebie dobrą wiadomość! Gdy byłam u ginekologa, zapytałam się o to. Powiedziała mi że możemy, ale bardzo lekko i jak najrzadziej. 
-To może pójdziemy wypróbować nasze nowe łóżko? - pokiwałam głową, a on wziął mnie na ręce i zaniósł na drugie piętro do sypialni. Boże, jakie to łóżko jest wygodne! Posadził mnie na nim i zaczął ściągać ze mnie ciuchy, rozpinać stanik. Ja natomiast zaczęłam odpinać guziki jego koszuli. Pisnęłam cicho, a on popatrzył na mnie, przerywając całowanie mojej szyi. 
-Przecież nie robię mocno - uśmiechnął się, a ja mu go odwzajemniłam. Kochaliśmy się do późnego wieczora. 
-Wiesz o tym, że za trzy dni ślub?
-No tak, w końcu  już jest ósmy...Mam pytanie. Pojedziesz jutro ze mną do lekarza? 
-Jasne- kocham tego wariata. Przez niego jestem najszczęśliwszą osobą na świecie -Co się tak śmiejesz Kate?
-Bo się cieszę że wreszcie zobaczę Clarę i Vann. No i Hanne! Też się długo nie widziałyśmy..-zamknął mnie w swoich ramionach i zasnęłam...
***
Z dzieckiem wszystko dobrze. Chyba wczoraj trochę przesadziliśmy. 
-Jeju, już jest środa. Idziesz w piątek do chłopaków, czy ja mam iść do Hanne?
-Pójdę do chłopaków. Już się nawet z nimi umówiłem. Sala jest zamówiona, obrączki też...Mam nadzieję że suknie też już masz.
-Niall gdzie ty jedziesz?  
-Do Jasmin. Powiedziała że mamy przyjechać. 
-Powiedziałbyś coś chociaż! Ubrałabym się jakoś!
-Ty zawsze jesteś ślicznie ubrana- wchodzimy na samą górę budynku. Z daleka ujrzałam chołopaków. 
-Młoda para idzie! - krzyknął Lou, a oczy wszystkich ludzi spojrzały na mnie i Niallera. 
-Młodą parą to my dopiero w piątek będziemy - wzniosłam się na palce i pocałowałam mój skarb w policzek. 
***
-Oczekuję Cię w następny poniedziałek. Jesteś wspaniała. Zrobię z Ciebie światowej sławy modelkę - pożegnałyśmy się z Jasmin i razem z Niallem pojechaliśmy do chłopaków. 
-Coś z Ciebie będzie. Czuję to - cmoknął mnie w policzek. 
-Patrz na drogę nie na mnie - zaśmiałam się.
Niall zaparkował pod "naszym wspólnym domem" i weszliśmy do środka. I kogo tam ujrzałam? Moje kochane dziewczyny! Po kolei witałam się z El, Perrie i Soph. A Harry znowu sam. Szkoda mi go, bo to naprawdę fajny chłopak. 
-Dobra dziewczyny, koniec tych czułości. Co robimy? -zapytał Louis. 
-Może zagramy w butelkę?- Harry
-Taak!- odrzekłyśmy wszystkie razem 
Po chwili wszyscy siedzieli już w wielkim kole na podłodze. Lou zaczął kręcić. Kurde no, inaczej nie mogło wypaść...
-Hmm...Katy...Kiedy z Niallerem uprawialiście pierwszy raz seks? - nadeszło pytanie z serii "głupie pytania Tommo"
-Kochanie kiedy to było? - zapytałam z uśmiechem  Niallera. 
-Zdaje mi się że wtedy gdy byliśmy w Bernie. Tak. 
-Ludzie, wy się wtedy znaliście półtorej tygodnia! - Lou wytrzeszczał z nie dowierzania oczy. 
-Ja już wtedy wiedziałem że to będzie moja kobieta, więc nie miałem nic do stracenia. Dała się przekonać, że jej nigdy nie zostawię, więc się zgodziła - i nagle wpił się w moje usta. 
-Zawsze będziesz przy mnie, obiecuję. Nie zostawię Cię - szepnął do mnie i nagle zapomnieliśmy, że obok nas są wszyscy nasi przyjaciele...

Czytasz = Komentujesz 
Dla Ciebie to tylko chwila, a dla mnie wielka motywacja...