poniedziałek, 12 stycznia 2015

Chapter 38: I sleep, I wake up, I forget ...

Otworzyłam oczy. Jezu...ja żyję. Popatrzyłam w dół mojego ciała. Byłam przerażona tym, co mogłam zobaczyć na moich białych szortach. Powoli mój wzrok nachylał się by ujrzeć coś. Nie ma nic. Mój synek jest ze mną. Nic mi nie było, będzie parę siniaków i chyba tyle. Gorzej było z tym idiotą. Z jego nosa leciała krew. 
-Kate, dzwoń po Nialla. Niech przyjedzie po Ciebie. Dam radę- popatrzył na mnie i uśmiechnął się lekko. Wybrałam numer i jak najszybciej zadzwoniłam do mojego mężczyzny. Po chwili zobaczyłam że Nialler już jest. Przyjechał samochodem który wynajął na lotnisku. 
-Luke, powodzenia z Nathaly. Może jeszcze kiedyś się zobaczymy- raczej nie bardzo się z nim już zobaczę. Kiedyś w gimnazjum widzieliśmy się codziennie. A teraz zobaczyłam go ostatni raz w życiu...
- Chodź- Niall złapał mnie za rękę i zaprowadził mnie do samochodu. Na jego tworzy można było zauważyć zdenerwowanie.
 Stałam mu się jakoś  posłuszna. Nienawidzę kiedy na mnie wrzeszczy. Po wejściu do pokoju hotelowego, stanęłam przy drzwiach i patrzyłam aż je zamknie. 
-Na łóżko - dalej stałam - Mam mówić po chińsku?! Na łóżko powiedziałem! - Jezu, nie. Teraz się naprawdę boję...
-I co ja mam z Tobą zrobić? Nie napisałaś mi że jedziesz ze znajomymi, a nie z jakimś idiotą!
-Niall, ale...
-Co ale?! Kate Ty mogłaś przez tego debila nasze dziecko stracić!
-Zamknij się idioto..- powiedziałam cicho. Od razu tego pożałowałam...Jego pas odbił się na moich plecach, a zaraz  potem na ręce...No cóż...Zasnę, obudzę się, zapomnę...
***
-Kotku, obudź się - co już mu przeszło? Albo zapomniał? - Przepraszam. Obiecuję Ci że nigdy to się już nie powtórzy..
-Ale Ty wiesz że nie dość że skrzywdziłeś mnie, to i dziecko?! Niall ono to wszystko czuje!- klęknął przede mną i złapał moją rękę.
-Obiecuję Katy...Wybacz...

Przy okazji Wszystkiego Najlepszego Zayn ♥ 
Nie umiem uwierzyć że już ma 22 lata ♥ 
 
Wszystkiego co najlepsze Skarbie ♥ 

poniedziałek, 29 grudnia 2014

Chapter 37: I'm done with you ...


*Oczami Kate*
Nigdy w życiu nie zapomnę tego dnia. Dzięki Niemu jestem najszczęśliwszym człowiekiem na świecie. Jest czwarta nad ranem, dopiero co wróciliśmy do domu. Trochę się przespać, spakować się i o 9.00 na lotnisko...
***
Kate ♥
Słońce, morze i wielki upał. Urok włoskiej Florencji. Właśnie idziemy z moim ukochanym na plażę. Niall splótł nasze palce, pokazując wszystkim że jestem tutaj z Nim. Od razu po wejściu na złoty piasek, poszłam usiąść na molo, tak by moje nogi ochładzały się w wodzie. 
-Ściągaj bluzkę - usłyszałam głos mojego męża. Zdjęłam mój T-shirt i znalazłam się w samym bikini. Po chwili byłam cała w morzu. 
-Co Ty robisz? - spytałam blondyna, po czym się do niego uśmiechnęłam.
 -Nie codziennie można zobaczyć takie widoki. Trzeba korzystać - uśmiechnął się po czym dodał - Idziemy coś zjeść? Wiesz co, muszę przyznać że ten brzuszek naprawdę Ci się powiększył...
-Ale mnie pocieszasz - zaśmiałam się - Jasne, możemy iść. Umieram z głodu. 
Po chwili znaleźliśmy się na tarasie  restauracji naszego hotelu. 
Wypiliśmy po kawie i zjedliśmy po moim ulubionym czekoladowym ciastku. 
-Masz ochotę na SPA? Mogę Ci załatwić na popołudnie skarbie.
-Jasne! - wstał z krzesła i dał znak że zaraz wróci. Zaczęłam rozglądać się dookoła i mój wzrok utkwił w pewnym brunecie. 
-Miller?! - zauważył mnie
-Luke, to Ty?! Nie widziałam Cię od wieków! Co Ty tu robisz?
-Mieszkam! Przeprowadziłem się niedawno. A Ty?
-Podróż poślubna. 
-Czyli że nie mogę mówić Miller?
-Możesz, ja nie zabraniam - uśmiechnęłam się
 -A jak miałbym mówić?
-Horan. Kate Horan - mało co by chyba nie zwariował.
-Ten Horan?! Niall Horan jest Twoim mężem?!  - pokiwałam potwierdzająco głową . 
-Skończmy mówić o mnie. Co u Ciebie?
-Oświadczyłem się Nathaly. 
-O, to gratulacje.
-Mam ochotę zabrać Cię w pewne miejsce. Masz czas? 
-Chwila, wyślę SMS Niallowi - mój mąż dostał SMS z tą informacją, po czym odpisał mi "Ok :)"
Weszliśmy do samochodu. Nawet wypasione to auto. 
Położył swoją rękę na moim biodrze. 
-Luke, co Ty robisz?
-Zawsze mi się podobałaś...
-Luke, ja mam męża, jestem w ciąży...
-Co, FBI na mnie naśle jak się do Ciebie zbliżę?!
-Zostaw mnie!
-Kate, ja nie umiem o Tobie zapomnieć...Powiedz tak szczerze gdyby Niall nie miał tego wszystkiego, leciałabyś na niego?! 
-DEBILU, UWAŻAJ! - i nagle przed moimi oczami zrobiło się czarno i usłyszałam wielki trzask... Złapałam się instynktownie za brzuch. Gdy stracę kolejnie dziecko...To skończę ze sobą...

Jak podoba Wam się wygląd bloga? Zostawić? Czy może zmienić na stary? Piszcie swoją opinię w komentarzach :)
Czytasz=Komantujesz
 A ogółem jak podoba Wam się rozdział? :D
Wasza Paula :*

środa, 24 grudnia 2014

Chapter 36: Wedding

-Jak wyglądam? - są ze mną moje siostry, przyjaciółka i siostrzenica. 
-Ciocia wyglądasz jak królewna śnieżka! - malutka podbiegła do mnie i dała znak by się schylić bo chce mnie przytulić - Tęskniłam za Tobą ciocia! I za wujkiem Niallem też! Ale ciocia Hanne też jest fajna! Ciocia...
-Co się stało słońce?
-Czemu ty masz taki...taki większy brzuch niż w lato?
-Bo będziesz miała małego kuzyna Van - ucieszyła się i pobiegła do Clary. 
-Dziewczyny, my tutaj gadamy, a chł0opaki z pewnością czekają już- i właśnie teraz ostatni raz wyszłam z domu jako Kate Miller...

*Oczami Nialla*
W oddali zauważyłem białą limuzynę z której  wysiadała Kate. Już od tej chwili Catherine Gabrielle Horan. Po mojej lewej stronie stał Lou jako świadek, a prawa nadal była pusta - do teraz. 
-Wyglądasz pięknie...Jak z bajki księżniczko...-uśmiechnęła się uroczo.
Ślub się rozpoczął. Widziałem lecące z jej oczu łzy...
Wziąłem jedną z obrączek i wypowiedziałem słowa przysięgi małżeńskiej.
 "Ja Niall James Horan biorę Cię Catherine Gabrielle Miller za żonę i ślubuję Ci miłość, wierność, oraz że nie opuszczę Cię aż do śmierci..."
 Po czym włożyłem na jeden z jej palców obrączkę. Teraz to ona powiedziała  
 "Ja Catherine Gabrielle Miller biorę Cię Nialla Jamesa Horana za męża i ślubuję Ci miłość, wierność, oraz że nie opuszczę Cię aż do śmierci..."
 Po wyjściu z kościoła ludzie zaczęli nam składać życzenia. Byli zaroszeni dosłownie wszyscy, rodzina, przyjaciele. Jezu..nie. W oddali zobaczyłem znaną osobę. Nie chcę by zmarnowała mi ślub, więc gdy Katy przyjmowała życzenia, wymknąłem się na chwilę.
-Czego tu chcesz?- rzuciłem ostrym tonem. 
-Czego ja chcę?! Tego żebyś się przyznał Kate! Bo inaczej ja jej powiem- Isabelle. Moja dawna znajoma. Po X Factor urwał nam się kontakt.Chodziła z Katie do gimnazjum
-O ja mam jej powiedzieć?
-Że po koncercie z Chicago zaprosiłeś mnie do hotelu.
-Bo chciałem pogadać ze znajomą - wtrąciłem
-A ja mogę to zmienić. Mogę jej powiedzieć że się do mnie dobierałeś...Wtedy znowu będę Twoja..
-Myślisz że ona Ci uwierzy? Nie jest taka głupia jak myślisz- nie mam zamiaru z nią dalej rozmawiać. Wróciłem do Kate i przy okazji ją pocałowałem. 
-Jedziemy na salę? - teraz ona cmoknęła mnie w policzek. Wsiedliśmy razem do limuzyny i chwilę później byliśmy już na miejscu. Sala była wystrojona tak jak chcieliśmy. Nie odbyło się bez toastu. Po godzinie wszyscy zaczęli się bawić i przyszedł czas na pierwszy taniec.
-Mogę?- spytałem ukochanej
-Oczywiście- podała mi dłoń i wyszliśmy na parkiet. 
-Kocham Cię- oparła swoją głowę na moim ramieniu. 
-Ja Ciebie też księżniczko...
Koło wieczora nie było człowieka który siedziałby przy stole. Wszyscy dobrze bawili się na parkiecie. Wow, Harry tańczy z Camillą? Nie wierzę. Wszedłem razem z chłopakami na scenę i zaśpiewaliśmy You&I dla Kate. Widziałem lecące z jej oczu łzy. W końcu od tej piosenki wszystko się zaczęło. Została przy niej moją dziewczyną.
-Hej..Nie płacz już- cały czas się do niej uśmiechałem, a ona płakała ze szczęścia. 
-Nie płaczę wcale..- przytuliłem ją mocno i pocałowałem w czubek głowy. 
-Mam niespodziankę. Jedziemy w podróż poślubną.
-Jejku, gdzie?
-Do Włoch, do Florencji, kochanie. 
-Wiesz, co? W tym momencie mam ochotę podziękować Bogu, że dał nam szansę. Że jesteśmy razem, że wtedy do Ciebie zadzwoniłam. Dziękuję Tobie że się mną opiekujesz i gdyby trzeba było oddałbyś za mnie życie. Że się o mnie troszczysz i po prostu jesteś. Dziękuję po prostu że trafiłam na Ciebie. 
-W końcu  na świecie jest mało takich aniołów jak ty - i nasze usta złączyły się w namiętny pocałunek...

Obiecany rozdział w świąteczne przedpołudnie :)
Kochani życzę Wam wesołych świąt, dużo prezentów, spotkania idoli, a przede wszystkim spełnienia marzeń i żebyście wytrwali ze mną do końca "Empire" (które jak na razie nie wiem kiedy nastąpi) 

No i oczywiście Wszystkiego Najlepszego Lou ♥ 
Skarbie życzę Ci jeszcze więcej wiernych fanów, no i żebyś jednak kiedyś odwiedził tą Polskę  ♥ 
+Kto śledzi naszą całą akcję na twitterze? xD
Jeśli macie tt, dajcie follow :) @luvmydirection1

Bezpośredni odnośnik do obrazka  Wszystkiego Najlepszego Lou ♥ 

Wasza Paula :* 


 

niedziela, 21 grudnia 2014

Chapter 35: I knew even then that it would be my woman, so I had nothing to lose...

Ten dom jest taki wielki....i taki piękny...Nie obejrzałam wszystkich piętek dokładnie, ale wierzę że będą tak samo śliczne jak parter. 
-Powiedz mi, czemu tak wiele dla mnie robisz?
-Bo Cię mocno kocham?  Przecież mówiłem Ci że będę Cię rozpieszczał...- popatrzył na mnie, objął mnie w tali i wpił się w moje usta. 
-Mam taką ochotę...ym..sama wiesz na co...
-A ja mam dla Ciebie dobrą wiadomość! Gdy byłam u ginekologa, zapytałam się o to. Powiedziała mi że możemy, ale bardzo lekko i jak najrzadziej. 
-To może pójdziemy wypróbować nasze nowe łóżko? - pokiwałam głową, a on wziął mnie na ręce i zaniósł na drugie piętro do sypialni. Boże, jakie to łóżko jest wygodne! Posadził mnie na nim i zaczął ściągać ze mnie ciuchy, rozpinać stanik. Ja natomiast zaczęłam odpinać guziki jego koszuli. Pisnęłam cicho, a on popatrzył na mnie, przerywając całowanie mojej szyi. 
-Przecież nie robię mocno - uśmiechnął się, a ja mu go odwzajemniłam. Kochaliśmy się do późnego wieczora. 
-Wiesz o tym, że za trzy dni ślub?
-No tak, w końcu  już jest ósmy...Mam pytanie. Pojedziesz jutro ze mną do lekarza? 
-Jasne- kocham tego wariata. Przez niego jestem najszczęśliwszą osobą na świecie -Co się tak śmiejesz Kate?
-Bo się cieszę że wreszcie zobaczę Clarę i Vann. No i Hanne! Też się długo nie widziałyśmy..-zamknął mnie w swoich ramionach i zasnęłam...
***
Z dzieckiem wszystko dobrze. Chyba wczoraj trochę przesadziliśmy. 
-Jeju, już jest środa. Idziesz w piątek do chłopaków, czy ja mam iść do Hanne?
-Pójdę do chłopaków. Już się nawet z nimi umówiłem. Sala jest zamówiona, obrączki też...Mam nadzieję że suknie też już masz.
-Niall gdzie ty jedziesz?  
-Do Jasmin. Powiedziała że mamy przyjechać. 
-Powiedziałbyś coś chociaż! Ubrałabym się jakoś!
-Ty zawsze jesteś ślicznie ubrana- wchodzimy na samą górę budynku. Z daleka ujrzałam chołopaków. 
-Młoda para idzie! - krzyknął Lou, a oczy wszystkich ludzi spojrzały na mnie i Niallera. 
-Młodą parą to my dopiero w piątek będziemy - wzniosłam się na palce i pocałowałam mój skarb w policzek. 
***
-Oczekuję Cię w następny poniedziałek. Jesteś wspaniała. Zrobię z Ciebie światowej sławy modelkę - pożegnałyśmy się z Jasmin i razem z Niallem pojechaliśmy do chłopaków. 
-Coś z Ciebie będzie. Czuję to - cmoknął mnie w policzek. 
-Patrz na drogę nie na mnie - zaśmiałam się.
Niall zaparkował pod "naszym wspólnym domem" i weszliśmy do środka. I kogo tam ujrzałam? Moje kochane dziewczyny! Po kolei witałam się z El, Perrie i Soph. A Harry znowu sam. Szkoda mi go, bo to naprawdę fajny chłopak. 
-Dobra dziewczyny, koniec tych czułości. Co robimy? -zapytał Louis. 
-Może zagramy w butelkę?- Harry
-Taak!- odrzekłyśmy wszystkie razem 
Po chwili wszyscy siedzieli już w wielkim kole na podłodze. Lou zaczął kręcić. Kurde no, inaczej nie mogło wypaść...
-Hmm...Katy...Kiedy z Niallerem uprawialiście pierwszy raz seks? - nadeszło pytanie z serii "głupie pytania Tommo"
-Kochanie kiedy to było? - zapytałam z uśmiechem  Niallera. 
-Zdaje mi się że wtedy gdy byliśmy w Bernie. Tak. 
-Ludzie, wy się wtedy znaliście półtorej tygodnia! - Lou wytrzeszczał z nie dowierzania oczy. 
-Ja już wtedy wiedziałem że to będzie moja kobieta, więc nie miałem nic do stracenia. Dała się przekonać, że jej nigdy nie zostawię, więc się zgodziła - i nagle wpił się w moje usta. 
-Zawsze będziesz przy mnie, obiecuję. Nie zostawię Cię - szepnął do mnie i nagle zapomnieliśmy, że obok nas są wszyscy nasi przyjaciele...

Czytasz = Komentujesz 
Dla Ciebie to tylko chwila, a dla mnie wielka motywacja...


wtorek, 16 grudnia 2014

Przepraszam

Kochani!
Bardzo was przepraszam, ponieważ rozdział nie był bardzo długo dodawany. Myślę że mi to wybaczycie, bo miałam naprawdę napięty grafik. Prawie codziennie sprawdzian lub kartkówka. Ale mam i dobrą wieść! Mam napisane już sześć rozdziałów do przodu ( w moim zeszycie), ponieważ miałam ogromną wenę i postaram dodać większość w wigilijne przedpołudnie, by Wam to wynagrodzić ♥ 

Dla Was jeszcze Niall i Kate :*
 

Wasza Paula ♥

wtorek, 25 listopada 2014

Chapter 34: He wanted me to pick you




Zaliczyliśmy już chyba wszystko. Byliśmy nawet w pobliżu mojej starej szkoły. 
-Byłaś razem z Harrym u Jasmin?
-Kogo?
-No tej fotografki...
-Tak. Powiedziała mi że mam kiedyś z wami przyjechać. 
-Ona zrobi z Ciebie gwiazdę. Będziesz sławna - a jednak. Moje słowa na temat tego żeby spróbowała w modelingu nie poszły  na marne. 
-Wiesz o tym że tylko dwa tygodnie  i będziesz Kate Horan?
-Wiem kochanie. I bardzo się z tego powodu cieszę....

*Oczami Kate*
Przed chwilą gdzieś wyszedł i powiedział mi że wyśle Sms, no i że mam niby wyjść na balkon...
Wyszłam więc i zobaczyłam piękne zapalone świece, ułożone w serce. 
 Postarał się. Ale ja też mam dla niego niespodziankę. Mam prześliczną suknię ślubną. On tak się dla mnie stara, a ja nie powiedziałam mu całej prawdy, o tym gdy nie było go w Londynie...

***

-Kochanie, czemu ty jesteś taka smutna?- leżymy w łóżku. Jego ramiona owinęły moją klatkę piersiową.  Cholera. Chyba czas mu powiedzieć...-Czemu nic nie mówisz?
-Bo jak Ci powiem będziesz zły. Bardzo zły. 
-Nie będę, obiecuję.
-Harry chciał mnie Tobie odebrać...

#Wspomnienie
-Harry, daj już spokój. Ja jestem naprawdę szczęśliwa z Niallerem...-siedzimy w moim pokoju. Przepraszam, moim i Nialla pokoju. 
-Ale ze mną by Ci było o wiele lepiej... Przecież dobrze wiesz że ja zawsze dostaję tego czego chcę...- popatrzył na mnie chytrym wzrokiem i wpił się tak po prostu w moje usta...
#Koniec

Do  jego pięknych oczu napłynęła złość. 
-Pamiętaj, że Cię nie oddam nikomu. Nikomu, rozumiesz?!
-Ale ja też chcę być tylko z Tobą...
***
Nie no, błagam. W tym miesiącu przytyłam już 1,5 kg. 
-Boże, ja nie chcę być taka gruba...
-Kochanie, jesteś idealna...Nosisz nasze dziecko. Będę Ci płacił na fitness, aerobik, co tylko będziesz chciała. Ale błagam Cię, ni odchudzaj się w trakcie ciąży!
Wylądowaliśmy już w Londynie. Nie chcę wiedzieć co Niall zrobi Hazzie. Po prostu nie chcę. Harry zakazał mi mówić o tym Niallerowi. 
-Niall, błagam Cię, nie rób nic Harry'emu. 
-Nic mu nie zrobię. 
-Na prawdę?
-Tylko jak jeszcze raz zajdzie taka sytuacja, od razu mnie o tym informujesz. 
-Eee...Kotku, czemu ty nie jedziesz na naszą ulicę?
-Przecież jadę na nią.
-Ale na Lyall Street nie ma naszego domu.
-A może jest?- zaparkował przed wielką willą i się uśmiechnął - Witam w domu! - wyszłam z auta i nie umiałam w to uwierzyć. Piękny ogród....Boże zatkało mnie. Dom miał trzy piętra. 
-Jak ja Ci mam podziękować? 
-Zostań ze mną do końca życia i jeden dzień dłużej...
  

niedziela, 16 listopada 2014

Chapter 33: Ireland

-Nie płacz już- siedzimy w samolocie. Na lotnisku było pełno fanek i zaczęły ją znowu obrażać. 
-Nie rozumiesz że nie wytrzymam dłużej takiego życia?Nialler...To mnie naprawdę męczy...- całe szczęście że lecimy naszym prywatnym samolotem. To znaczy tym, w którym z chłopakami lecimy zawsze w trasę. Możemy swobodnie porozmawiać. 
-Nie martw się. Będzie dobrze...zobaczysz. 
-Tylko że mówisz mi to kolejny raz, a nadal nie jest lepiej...
***
-Jesteśmy teraz w najlepszym miejscu na Ziemi wiesz o tym?
-Czemu niby?- zaczęliśmy się śmiać. Idziemy do domu mojej mamy. No ale będziemy sami. Mama gdzieś tam jest. 
-Bo tylko tutaj możesz znaleźć skrzata ze złotem- żartujemy sobie cały czas. Już nie umiem się doczekać kiedy złożę przysięgę małżeńską. Kocham ją całym sercem. 
-Ładny dom i ładny ogród- rozglądała się dookoła. 
-Wchodź- otworzyłem drzwi i powoli weszliśmy do środka. Było dopiero wczesne popołudnie. Udaliśmy się do mojego starego pokoju. 
-Mój Boże, moja stara gitara!- wziąłem do ręki instrument, który stał oparty o ścianę i zacząłem powoli przypominać sobie akordy do piosenek które kiedyś grałem. Kate usiadła przy mnie. 
-Grałam kiedyś. Znaczy dwa lata temu zagrałam ostatni raz. 
-To masz- podałem jej gitarę i zrobiła zdziwioną minę. 
-Ja gram, ty śpiewasz- zaczęła grać WMYB, cały czas się uśmiechając. 
-Idę się odświeżyć po podróży. Gdzie jest łazienka?
-Drugie drzwi po prawej- wzięła nowe ciuchy z walizki i wyszła. Kilka minut później poszedłem do niej.
-Mogę wejść?
-Chodź jak chcesz!- szybko trzasnąłem po sobie drzwiami. Właśnie się rozbierała. Jej ciało jest takie piękne....
-Pomóc Ci? -przytaknęła głową i zacząłem rozpinać jej stanik. Weszliśmy razem pod prysznic i automatycznie zaczęliśmy się całować. Zjechałem powoli rękami w dół jej ciała. Pisnęła cicho.
-Co ty robisz Nialler?
-Mam taką ochotę Cię przelecieć
-Musisz jeszcze trochę poczekać....
-Masz ładny brzuszek, wiesz?
-Wiem, bo noszę w nim naszego synka...
***
Chodzimy sobie po Mullingar już ponad godzinę. Pokazuję Katy wszystko związane z moim dzieciństwem: szkołę, łąki po których biegałem z kolegami...
-Ale to miejsce ma dla mnie ogromne znaczenie..
-Dlaczego?
-Bo tutaj właśnie pierwszy raz pocałowałem dziewczynę- staliśmy na łące, przez którą płynęła mała rzeka. Oparłem moją ukochaną o drzewo.
-Co ty robisz?
-Chcę pocałować moją narzeczoną. Pierwszy raz pocałowałem tu koleżankę, to po raz tysięczny mogę pocałować tu moją narzeczoną...
_________________________________
Kochani wybaczcie że rozdział teraz, ale brak mi czasu :/
Poza tym przygotowuję się do konkursów. Ale mam dobrą wiadomość :D Rozdziały się będą pojawiać co tydzień! 
Wasza Paula :*
 
 
 

wtorek, 4 listopada 2014

Chapter 32: Do not do this to me more ...

Po dwudziestu minutach wyszłam z gabinetu. Próbowałam zadzwonić do ukochanego.
-Cześć kotku, jak tam? 
-Ty się jeszcze pytasz? Zostawiasz mnie samą razem z Hazzą i jeszcze się pytasz jak tam?!
-Kochanie wybacz mi. Pilna sprawa w pracy. Jestem na konferencji w Manchestarze. 
-Dobra...Ale mam wiadomość. Byłam u lekarza. Będziemy mieli synka! - usłyszałam głośny krzyk radości. Cieszy się. 
-Świetnie! Wiesz co, muszę kończyć. Będę za parę dni jak dobrze pójdzie.  
***
-Może ta? - chodzimy z Camillą już kilka dni po sklepach z sukniami ślubnymi.
Camilla i Kate
-Katy! Ta! Jest prześliczna! - pobiegłam do Cam. Ona jest idealna! I na dodatek pasuje! Zgrzeszyłabym gdybym jej nie wzięła. 700 funtów....to dopiero suknia, a gdzie cała reszta? No ale w końcu wesele ma się raz w życiu...
-Teraz idziemy po suknię dla Ciebie!- złapałam moją BFF za rękę i pobiegłyśmy w kierunku sklepu.
Poszło nam o wiele łatwiej. Spędziłyśmy tam tylko półtorej godziny. Wybrałyśmy prześliczną sukienkę  i rozeszłyśmy się do domów...
***
*Oczami Nialla*
Jestem już w domu. Kurde...źle się z tym czuję. Okłamałem Kate. Nie jechałem wcale do Manchaster. Byłem w Stanach załatwiać sprawy związane ze ślubem.  Cicho wszedłem do naszego pokoju. Mój aniołek jeszcze spał. Położyłem się obok niej, a jej nieświadoma ręka dotknęła mojego ciała. 
-Nialler?! - patrzyła na mnie ze zdziwieniem
-No a kogo oczekiwałaś? Nie mam prawa już spać w moim łóżku?- zaczęliśmy się śmiać.  Zamknąłem ją w moich ramoinach.
-Nie rób mi tego więcej...
-Obiecuję. Wiesz co? Pakuj się, jedziemy do Irlandii
Automatycznie wstała z łóżka. 
-Ale....jak?!
-Normalnie. O 13.00 mamy lot. Pokarzę Ci wszystko po kolei obiecuję..
-Już się ogromnie cieszę!- będę niespodzianki...Jedna w Irlandii, a jedna tutaj... 
_________________________________________
Przepraszam że musieliście długo czekać :/
Ale no wiecie...szkoła i na dodatek miałam w domu gości :)
Ale mimo to myślę że się podoba :D 
Czytasz= Komentujesz 
Pozdrawiam :*
Wasza Paula :*