wtorek, 7 kwietnia 2015

Chapter 45: Birht

*5 miesięcy później*
*Oczami Kate*

W czasie gdy chłopaki są na mieście, razem z El siedzimy w naszym domu.
https://lh5.googleusercontent.com/-Hj9YdppDGNQ/UI79n5bLncI/AAAAAAAAAEc/ld791Z-2q4w/s630/58db2240ff6811e1840e123138141d93_7.jpg
Kate ♥
-Katy muszę Ci coś wyznać- powiedziała brunetka.
-Mam to zachować dla siebie?
-Tak- uśmiechnęła się lekko- Ja..ja zaszłam w ciążę...
-Jejku, El! Gratulacje!
-Tylko nie wiem czy Lou będzie zadowolony...
-Musisz z nim spokojnie pogadać. W naszym przypadku to Niallerowi bardzo zależało -zaczęłyśmy się śmiać. Jezu, widzieć El z takim brzuchem, który w tym momencie posiadam ja? Niemożliwe. No tak, dziewiąty miesiąc to nic przyjemnego. 
-Muszę do lekarza iść. Robiłam na razie tylko test ciążowy. 
-El...-Jezu, błagam. Nie teraz...
-Katy, to miało być teraz?- pokiwałam potwierdzająco głową. 
-Chodź- ledwo co wstałam z i udałam się do samochodu Eleanor. 

*Oczami Nialla*
Gdy tylko dowiedziałem się, że Katy jest w szpitalu, jak najszybciej tam pojechałem. Hazz pojechał ze mną. Nerwowo czekałem. 
-Pan Horan? - wstałem 
-Tak? - Jezu, przecież ja tu chyba zaraz nerwicy dostanę gdy się czegoś nie dowiem. 
-Pana żona jest w sali numer 5, gratulację - czym prędzej ruszyłem w tamtą stronę. Otworzyłem drzwi i ujrzałem Kate i...dwie małe istoty.
-Niespodzianka Niall- zaśmiała się, a ja z niedowierzaniem patrzyłem na nią. 
-Ale..To oboje są nasi?
-Tak - ma taki piękny uśmiech. Co ja bym bez niej zrobił?
-Czyli dwóch chłopców?
-Pół na pół. Mamy synka i córkę!- teraz to nie dowierzałem jeszcze bardziej.  
-Który to nasz James?
-Czesz go na ręce?- spytała, cały czas się uśmiechając. Jest cudowna. 
Wziąłem mojego syna delikatnie na ręce. 
-Wybrałaś imię dla małej?
-Jeszcze nie. Myślałam że zrobimy to razem - cmoknęła mnie w policzek. Oboje są tacy piękni... Jak ona.
-A jakie Ci się podoba skarbie? -spytałem.
-Myślałam o Olivie? Albo Liz?
-Może Louise? Albo Mercedes! 
-Tak. Mercedes mi się podoba. James i Mercedes Horan. Nie uważasz że to ładnie brzmi?
-Nawet cudownie skarbie! - Jeden z najszczęśliwszych dni życia. No zaraz po dniu ślubu z Katy..♥ 

czwartek, 2 kwietnia 2015

Chapter 44: Mr&Mrs Horan

Rozdział dedykuję mojej kochanej Niki z RHIAB i DINC :***

*Oczami Kate* 
Nawet nie wiem, kiedy minęły te dwa miesiące od ślubu. Brzuszek znacznie się powiększył - w końcu to już piąty miesiąc. Piękny wieczór - przy kominku i kawie. Tylko szkoda że bez męża. Nialler kończy pracę w studio czy coś. Nie powiedział mi dokładnie. Nawet przyzwyczaiłam się już do tego ogromnego domu!
Kilka dni do świąt...Niby nasze mieszkanie jest przyozdobione, ale jednak czegoś mi tu brakuje. Przecież! Nie ma jeszcze choinki. Muszę zadzwonić do Nialla by ją kupił po drodze. Albo łatwiej- wyślę SMS. Zaczęło mi się nudzić, więc po wysłaniu wiadomości włączyłam BBC1. Ha, akurat trafiłam na wywiad mojego męża i reszty. Był chyba live. Blondyn, nie wysłałam Ci tego SMS po to, byś całą uwagę zwrócił na siebie (xD). 
-Co tam masz?- Hazz też spojrzał na ekran jego iPhona. 
-Harry cicho bądź. Chcę Katy odpisać- i natychmiast dostałam wiadomość: "Ok :* I love you ♥" . Boże jaki on jest kochany...
-Stary, Wy jeszcze choinki nie macie? 
-Hazz zamknij się - spojrzał na niego, po czym oboje zaczęli się śmiać. Tak, niech cały świat się dowie że Horanowie nie mają jeszcze choinki. Brawo Hazz - od razu zaczęłam się śmiać. Zdecydowałam że obejrzę ten wywiad do końca. 
-Macie jeszcze czas na związki? - zapytała dziennikarka. 
-Prawie wszyscy jesteśmy szczęśliwie zakochani, ale chyba nic nie pobije związku Nialla i Kate - odrzekł Lou. 
-Z tego co wiem, to mówią że jesteście najgorętszą parą w 1D- powiedziała dziennikarka o Nialla- widziałam mnóstwo Waszych wspólnych zdjęć. 
Katy i Nialler ♥
-To jeszcze nic! Gdyby ich pani w domu widziała! Te wszystkie całusy, przytulasy i tak dalej - powiedział Zayn i wszyscy zaczęli się śmiać, łącznie ze mną.
-W końcu jedyni są też małżeństwem- dokończył Liam. 
-Można tak powiedzieć. Może i znamy się z Katy najkrócej, ale to nic nie zmienia. Mocno się kochamy i czekamy na przełom kwietnia i maja, aż na świat przyjdzie nasz największy skarb. 
-Mógłbyś nam zdradzić czy będziesz ojcem syna czy córki?- uśmiechnął się słodko do tej dziennikarki. 
-Wszystkiego dowiecie się za cztery miesiące. A nawet gdybym chciał, to moja żona byłaby później na mnie zła- zaśmiał się słodko. Niech czekają. Wszystkiego dowiedzą się w przyszłym roku. 
***
Trzy godziny później usłyszałam dobiegający z holu dźwięk otwierających się drzwi. Pewnie Niall wrócił. 
-Cześć kochanie- ujrzałam go targającego do salony średniej wielkości pudełko. 
-Jestem z Ciebie dumna.
-Czemu?- zrobił zdziwioną minę.
-Oglądałam BBC1 - uśmiechnął się i mnie pocałował. 
-Gdzie ją postawić?- wskazał na pudełko w którym najprawdopodobniej znajdowała się choinka. 
-Koło szafy. A właśnie. Jutro idę do Hanne jak co. 
-Nie ma sprawy - uśmiechnął się i się do mnie zbliżył - Idziemy na górę kotku? - wziął mnie na ręce. Wtuliłam się w jego tors. Poczułam jak całuje czubek mojej głowy. Położył mnie delikatnie na łóżku i wszedł do łazienki. Wzięłam z półki laptopa i włączyłam internet. Woow.. Jest chyba milion artykułów, na temat tego co powiedział dzisiaj Niall. 
 "Dziecko Horanów najbardziej wyczekiwanym dzieckiem przyszłego roku" , "Członek najpopularniejszego zespołu świata wyznaje: Musicie cierpliwie czekać..."
-Widziałeś to?- spytałam Nialla gdy wychodził z łazienki. 
-Mam poczucie, że nasz dzidziuś jest już sławniejszy od nas - uśmiechnął się i położył obok mnie. 
-Kocham Cię. 
-Ja Ciebie też Nialler..- odłożyłam komputer, wtuliłam się w blondyna i zasnęłam...
***
Idę do domu. Byłam właśnie w szpitalu u Hann. Zostałam po raz drugi ciocią! Sama nie mogę w to uwierzyć. 
 -Hej kochanie- przywitał mnie Niall gdy weszłam do domu.
-Cześć skarbie- podszedł do mnie i objął mnie w tali- Mam wieści. 
-Jakie?-poszliśmy do salonu.
-Zostałam ciocią, a Ty wujkiem!
-Wspaniale - pocałował mnie w czoło. I tak minął cały wieczór...


Hej kochani! 
Jestem wam winna chyba spore wyjaśnienia, ale nie miałam po prostu weny xD Od teraz rozdziały będę pojawiać się systematycznie, chyba w weekendy i na "Strong" jak i na "Empire". Na Shadow umówiłyśmy się z moją BFF że będziemy dodawać na zmianę, więc będzie różnie :) No to do next'a ♥
//Paula :**
*Niki mam nadzieję że rozdział Ci się podoba*

środa, 18 lutego 2015

Nominacja :D

Hej kochani :*
Jak u Was? Kto ma ferie? hahah xD 
Ale dobra, przechodząc do rzeczy :)
Zostałam nominowana do tag'u przez moją kochaną Niki z RHIAB :)
 Więc:
1. Mam dwa imiona (Paulina Maria ahah xD), ale jednym się posługuję :) Na trzecie imię chciałabym sobie dać Diana hah, zapewne wiecie czemu :) A poza tym podoba mi się to imię jakoś :)

2. Chodzę do pierwszej gimnazjum xD Później chciałabym kontynuować naukę w liceum; myślę już nawet o studiach xD Moim marzeniem jest studiowanie filologi angielskiej lub germanistyki :)

3.Nie mam rodzeństwa, ale za to małą kuzynkę która często u mnie bywa i traktuje ją jak siostrę :)

4.Moim hobby jest muzyka i sport; uczęszczam  na lekcje śpiewu, od ponad roku gram na gitarze. Jeśli chodzi o sport od sześciu lat pływam  i zdobywam również dobre wyniki w pływaniu. Lubię rozmawiać po angielsku i niemiecku, czytać książki;do jednych z moich ulubionych należą: "Gwiazd Naszych Wina" i "Harry Potter" (cała seria oczywiście :D)

5. Directioner jestem od maja 2011 roku (tak, zaraziły mnie tym koleżanki ze szkoły xD), moim ulubieńcem jest Harry ♥ . Oprócz Directioner jestem Barbella i Potterhead, a poza tym lubię też Arianę Grande :)

6.Czy mam chłopaka? "Raczej"tak. Mówię raczej, bo nie jest to taki prawdziwy związek. Jesteśmy raczej dobrymi przyjaciółmi, którzy znają się od przedszkola :)

7. Mam trzy najlepsze przyjaciółki, z którymi przyjaźnię się odkąd pamiętam (czytaj przedszkole hahah) 

8. Moim ulubionym kolorem jest zielony, pomarańczowy i biały :)

9. Zaczęłam pisać, ponieważ chciałam stworzyć coś własnego :) "Swój własny świat" hah ♥ 

10.Moim największym marzeniem jest oczywiście spotkanie 1D ♥ 
Poza tym chciałabym kiedyś pojechać, a najlepiej zamieszkać w Londynie ♥ 

To chyba wszystko :) Hahha :)
Nominuję:
Dance Of Love 
Only Time Will Tell 
Little Things 

//Paula :*

 

sobota, 31 stycznia 2015

Chapter 43: Do you want to be proud of, or should I do it?

-Ja Ci w ogóle nie powinnam o tym mówić- powiedziałam przez łzy- Co ja sobie myślałam...Harry, on mnie przecież zabije jak się dowie!
-Za co?
-Obiecałam mu, że nikt się o tym nie dowie..
-Mała chodź. Uspokój się, bo naprawdę nie chcę byś znowu się nabawiła depresji - przytulił mnie mocno -Nie płacz już, bo ono to na pewno czuje. Kiedy on Ci to zrobił? Byłaś u lekarza?
-Zaraz następnego dnia po wyjeździe do Włoch. Zwariowałeś? Przecież jakbym poszła do lekarza to by go zamknęli! Ja nie mam na to nerwów Hazz...Prześpię się. Obudź mnie koło 18.00.
*Oczami Harry'ego*
Wyszedłem z jej pokoju i przy okazji wyniosłem też jej telefon. Nie chcę by ją ktoś obudził. 
-Lou, gdzie El?
-Poszła już. Umówiła się z Perrie do kina- usiadłem obok niego na kanapie. 
-Muszę Ci coś powiedzieć. Tylko nie możesz NIKOMU podać tego dalej.
-Słucham Cię uważnie Harry.
-Niall skrzywdził Kate- jego twarz nagle opuścił uśmiech i wtargnęło na nią zdziwienie i przerażenie.
-Jak to? On by przecież nie zrobił żadnej dziewczynie żadnego świństwa...
***
*Oczami Louisa*
Kilka dni później  przyleciały chłopaki. Kate gdy zobaczyła Nialla, od razu rzuciła mu się  na szyję. Nie mam zielonego pojęcia, jak ona mu to wybaczyła. 
-Tęskniłam skarbie- wypowiedziała te słowa łapiąc go  za rękę. Dziewczyny poszły na górę, a Eleanor została uparcie ze mną. Razem z Niallem byliśmy w jadalni, by wziąć dużo słodkiego i zanieść do salonu, gdzie siedziała reszta chłopaków. 
-Pomóc wam?-El weszła do pomieszczenia.
-Idź lepiej na górę-odpowiedziałem
-Ale...
-Powiedziałem!
-Nie krzycz...-moja ukochana wyszła z pokoju.
-Louis nie krzycz na nią bez powodu...Ja bym na Kate tak nie umiał nakrzyczeć.
-Ja też do wtorku myślałem żebyś nie umiał
-Co masz na myśli?-z jego twarzy znikł uśmiech
-Czemu to zrobiłeś Kate?! Wiesz o tym że ona przez to ucierpiała?!
-Lou, ja naprawdę nie umiałem..Pomyśl gdybyś Ty zobaczył El w aucie z obcym facetem
-Niall to był znajomy ze szkoły
-Poniosło mnie. Nie chciałem jej tego zrobić.
-Byle ona Ci wybaczyła. Chodź- poklepałem go po ramieniu i wyszliśmy z pokoju. Znam go. Nie zrobiłby niczego bez powodu...
*Oczami Nialla*
Wyszło na jaw. Ale dobrze że wie o tym tylko Louis. No i Harry najprawdopodobniej. Omówiliśmy wszystko co załatwiliśmy na wyjeździe i po chwili ze schodów zbiegły dziewczyny. Osiadły obok nas. 
-Wiecie już czy będę ciocią dziewczynki czy chłopczyka? - zapytała z uśmiechem El, a my razem z Katy spojrzeliśmy na siebie.
-Nie lepiej zostawić to niespodzianką?- odezwała się Pezz.
-Perrie, ja też jestem ciekawa! - zwróciła się do niej Sophia. 
-Nie wiem jak wy, ale ja sądzę że będzie chłopiec - Lou
-A ja myślę że dziewczynka -Hazz spojrzał na Kate uśmiechając się. 
-Sorry Harry, ale jestem po stronie Lou - głos w rozmowie zajął Liam. 
-A ja nie mam zielonego pojęcia- wtrącił Zayn i wszyscy automatycznie wybuchnęli śmiechem. 
-No my już wiemy- zaśmiałem się patrząc na ukochaną
-Chcesz się pochwalić, czy  ja mam to zrobić?
-Będzie synek- Lou mało co nie zwariował z radości
-Wybraliście już imie?- spytała El
-Będzie na pewno James, po tacie, ale nad drugim musimy się jeszcze zastanowić- powiedziała Kate. 
-Nie wiem jak wam, ale mnie podoba się James Louis- wtrącił Lou i wszyscy się roześmiali, przypominając mi czasy, gdy po raz pierwszy spotkałem Kate...

czwartek, 29 stycznia 2015

Chapter 42: He hurt me ...

-Harry wstawaj- jeszcze bym pospał. Nie wygodnie śpi się na siedząco, ale dla niej warto. 
-Już wstaję- otworzyłem oczy. Przede mną siedziała piękna jak zawsze brunetka.
-Dziękuję
-Za co?
-Że całą noc siedziałeś przy łóżku i mnie pilnowałeś- uśmiechnęła się słodko
-Która godzina Katy?
-Dopiero 10..
-Wstawaj-wstałem z wielkiego łóżka i ściągnąłem z niej ogromna kołdrę.
-Jak mi zimno! Harry!
-Wstawaj, wstawaj
-Czemu? Tak wcześnie jest!
-Idziemy na Fashion Week z Lou i Eleanor. El będzie za pół godziny więc radzę Ci się pospieszyć- uśmiechnąłem się cwaniacko i spojrzałem na nią- Ubierz się elegancko, zresztą co ja Ci mówię. Sama wiesz najlepiej co zrobić. 
*Oczami Kate*
Harry wyszedł z pokoju, a ja automatycznie zaczęłam się szykować. Ubrałam się, a włosy zostawiłam rozpuszczone. Wyciągnęłam z szafy wysokie szpilki i zapięłam sobie na szyi łańcuszek z literą "N", która oznacza pierwszą literę mojego męża. Nałożyłam jeszcze kolczyki, a na palec włożyłam złotą obrączkę. Można powiedzieć że byłam gotowa. 
-Słońce, jak Ty ślicznie wyglądasz!- W lustrze zobaczyłam El stojącą w drzwiach. 
-Cześć El - mocno ją przytuliłam
-Idziemy do chłopaków?
-Jasne- wyszłyśmy z pokoju i udałyśmy się w kierunku schodów. 
-Wow, wyglądacie olśniewająco- Lou i Hazz patrzyli na nas jak wryci. Zjadłam szybkie śniadanie i wyszliśmy  z domu. 
Razem  z El usiadłyśmy na tylnych siedzeniach czarnego audi. Rozmawiałyśmy, do puki Lou nie otworzy nam drzwi, co oznaczało że musimy już wysiadać. Udaliśmy się do sali w której miał się odbyć pokaz.
-Mogę? - zapytał Hazz. No chyba nie chodzi mu o moją rękę.
-Nie wiem. Bo jak Niall się dowie...
-No ale Lou i El też się trzymają - zrobił minę niewiniątka. 
-Ale Lou i El są parą głuptasie! - roześmialiśmy się i szliśmy blisko siebie. Byłam zachwycona tym wszystkim. Nie wyobrażam sobie, gdybym to ja miała tak iść po tym wybiegu...
***
-Kate, patrz- Harry wskazał na stojącego przy drzwiach..Jezu, nie...Toma. Nie chcę go widzieć. 
-Cześć Lala
-Dla Ciebie Pani Horan debilu - rzucił ostro Hazz
-Czekałem tu na Ciebie...
-Tobie aż tak zależy żeby znowu dostać w ten krzywy ryj?- mało co roześmiałabym się
-Tom zostaw mnie. Powiedziałam Ci ostatnio. Dla nas nie ma przyszłości  -i nagle zza progu wyłoniła się Isabelle. Cholera, całkiem zapomniałam. Przecież to jego kuzynka. 
-Cześć Kate. Jeśli chcesz, zobacz. Nie masz nic do stracenia - wręczyła mi do ręki pendriva  i odeszli. 
-Harry, jedźmy. Błagam- po dwudziestu minutach byliśmy już w domu. Lou i El siedzieli na dole oglądając telewizję, a ja poszłam na górę. Ubrałam na siebie T-shirt z dziurą na plecach i czarne rurki. Położyłam się na brzuchu na łóżku.
-Mogę? - Hazz wszedł
-Tak, jasne - odpowiedziałam cały czas leżąc. Usiadł przy mnie. 
-Katy co Ty tu masz? - przejechał palcem po plecach. 
-Auu! - kompletnie zapomniałam że mam jeszcze rany po pasie mego męża. Usiadłam obok Harry'ego i skrzyżowałam moje nogi. Krótko mówiąc siedziałam w siadzie skrzyżnym. 
-Kate, powiedz mi, co się stało?- łzy zaczęły mi lecieć jak wodospad
-Harry...On mnie skrzywdził...

środa, 28 stycznia 2015

INFORMACJA

Kochani, chciałabym Wam oznajmić że założyłam nowego bloga!  
strong-harrystyles-fanfiction.blogspot.com
Ale nie martwcie się,to nie koniec "Empire "
Myślę że dacie mi również motywacja do pisania "Strong "
//Paula :*

wtorek, 27 stycznia 2015

Chapter 41: Do not earned it ...

Wryło mnie. Boże, a tak się cieszyłam...W moich oczach zaczęło się robić mokro i mimo późnego wieczoru wycisnęłam z siebie łzy. Wstałam z krzesła i czym prędzej pobiegłam do jednej z łazienek w tym domu. Do tej samej do której niegdyś dobijał się Nialler by mnie powstrzymać i z której to on mnie wyniósł na rękach by mi uratować życie. Jeszcze słyszę jego przerażony głos...
Siedziałam na toalecie, kryjąc twarz w dłoniach. Miało być tak pięknie... Miałam robić karierę... To głupie życie jest za wymagające.
-Nie płacz, jesteś za piękna by płakać - nagle przede mną pojawił się Harry. Złapał moje ręce i je trzymał - Katy, nie rób nic złego. Pomyśl, co zrobiłby w tej sytuacji Niall, co on by Ci powiedział...
-Że kariera nie jest najważniejsza...
-Właśnie. Pomyśl o Waszym dziecku Kate. Pomyśl że będzie miało najszczęśliwszych i najbardziej kochających się rodziców na świecie. Przecież ono jest o wiele ważniejsze od sławy, prawda? Pomyśl o Waszym szczęściu, albo o rodzinie...że Camilla Cię potrzebuje. To dzięki niej spotkaliśmy się ponownie. Ona Ci przecież kazała zadzwonić. Pomyśl o nas. My też Cię potrzebujemy Kate. Wiesz ile w życiu naszej piątki było by inne?  Wiesz jak wyglądałoby życie Nialla gdyby Cię nie spotkał? - popatrzył mi głęboko w oczy a ja się w niego wtuliłam. Umie przemawiać do ludzi...
-A teraz chodź.  W życiu nie można się załamywać. Głowa do góry i do przodu. Pójdę razem z Tobą do pokoju. Chcesz do Waszego?
-Tak, tam czuję się najlepiej...
*Oczami Harry'ego"
Nie wiem jak postąpiłby Niall, więc robię to po swojemu. To jest naprawdę cudowna dziewczyna. Nie zasłużyła sobie na to. Być może gdybym zagadał do niej pierwszy byłaby moja. Ale jeśli jest z Niallerem, wiem że jest bezpieczna. Niall nigdy nie skrzywdziłby żadnej dziewczyny. Leżała zasypiając w łóżku. Ja siedziałem na jego brzegu. Ciekawe jak u chłopaków. 
Schowałem mojego iPhona do kieszeni. Lepiej żeby nie wiedzieli co się dzieje u nas. Niall przyjechałby od razu i nie załatwiliby nic, albo cały czas by do niej dzwonił,  nie dawał spokoju i przemawiał do rozsądku. Kate spokojnie spała. Jutro zabiorę ją w wyjątkowe miejsce. Zaczął się London Fashion Week, więc pójdziemy z El i Louisem. 
-Śpi?- Lou uchylił lekko drzwi i szepnął
-Tak.
-To dobrze. Dużo przeżyła dzisiaj. Nie idziesz do siebie?
-Zostanę z Nią jeszcze chwilę. Dobranoc Lou.
-Dobranoc- i jedna chwila przerodziła się w całą noc czuwania nad najwspanialszą dziewczyną na świecie...
______________________________
Obiecałam i jest :) 
Co Wy na to bym założyła nowego bloga? Liczę się tylko z Waszą opinią na ten temat :)
//Paula xx

niedziela, 25 stycznia 2015

Chapter 40: You'll be fine, you'll see

-Co masz na myśli? - zapytał mnie ze zdziwieniem Lou
-Znów mi nic nie powiedział. Tak jak wtedy jechał do Manchaster - popatrzyłam na Louisa, wydawał się być rozbawionym - Louis, czy ja o czymś nie wiem?
-No bo wiesz mała...Niall wtedy nie jechał do Manchaster - myślałam że ciśnienie podskoczy mi do 200. 
-Jak to? Louis masz mi natychmiast całą prawdę powiedzieć! 
-On wtedy jechał do Stanów pozałatwiać coś związane w Waszym ślubem Kate. Nic więcej nie wiem. A żeby Ci poprawić humor, to może zadzwonię po El? Pójdziecie na zakupy czy coś w tym stylu?- uśmiechnął się jak to on i poklepał kanapę, dając znak bym usiadła obok niego. Zrobiłam też tak, a on od razu zaczął łapać w swoje ręce kosmyki mych włosów. 
-To co? Dzwonić do Eleanor?
-Jasne. A tak w ogóle. Dlaczego Wy nie jechaliście?
-Bo po pierwsze Niall kazał nam zostać z Tobą...
-To czemu sam nie został?- przerwałam mu
-...a po drugie nie musieliśmy jechać, bo chłopaki powiedzieli że dadzą radę. Niall jechał bo mu koncertu w Irlandii nie chcą zrobić. -Yhym - oparłam głowę na ramieniu Louisa. Nawet nie wiem kiedy, ale tak po prostu zasnęłam...
***
-Myszko, wstawaj- obudził mnie cienki głos Eleanor. Otworzyłam oczy i zobaczyłam że leżę w ramionach Lou, a brunetka stała obok i słodko się uśmiechała. 
-Jeju, która godzina? 
-Spałaś dwie godziny, 15.00 - odparł Louis. Wstałam z kanapy i pośpiesznie założyłam mój płaszczyk. W portfelu co prawda pusto, ale mam kartę kredytową którą dostałam od Nialla. 
-To gdzie najpierw idziemy? 
-Oxford Street? - zaproponowałam. El przytaknęła głową. Dogaduję się z nią bez słów. Jest taką moją "bratnią duszą" . To właśnie ona jest moją najlepszą przyjaciółką, zaraz obok Camilli. 
Nakupiłyśmy mnóstwo ciuchów; od sweterków, po sukienki i biżuterię. Łącznie obeszłyśmy trzy galerie handlowe i Oxford. 
Niosłam w ręce kilka czarnych torebek ze sklepów. Czekałyśmy na Louisa. Było około 20.00.
-Słyszałam że byłaś dzisiaj u Rollson. Jak było?
-Dostałam kontrakt, ale powiedziałam jej że przyniosę dopiero wtedy gdy omówię z Niallem. 
-Będzie dobrze, zobaczysz - El uśmiechnęła się do mnie i wsiadłyśmy obie do auta Lou.
***
Po około dwudziestu minutach dotarliśmy do domu.
-Hej Kate
-Cześć Hazz. Widziałeś może mój kontrakt?
-Leży- wskazał na stolik
-Dzięki- wzięłam go do ręki i usiadłam na krześle. Obaj oparli się o stół i czytali ze mną. Haha jak to oni. Bla, bla , bla, ok. Wzięłam do ręki długopis i chciałam podpisać. 
-Mała czekaj. 
-Co jest?
-Czytałaś punkt 13? "Nie zezwala się ciąży oraz innego rodzaju stosunków, gdyż mogą one zaszkodzić i są niestosowne w zawodzie modelki" 
_____________________
Wiem, rozdział na pewno nie spełnia Waszych oczekiwań, ale uwierzcie mi że się bardzo starałam :) Następny powinien pojawić się w tym tygodniu, bo został mi jeszcze ostatni tydzień ferii :)
 Wasza Paula ♥ 

sobota, 24 stycznia 2015

LIEBSTER AWARD

Dziękuję za nominację Niki z Red hair is always beautiful :)
Naprawdę byłam mile zaskoczona czytając pod komentarzem informację z Liebster Award :D

Co to Liebster Award? 
Na pewno wszyscy wiecie, ale mimo to dodam informację :)
Nominacja do Liebster Award jest otrzymywana od innego blogera w ramach uznania za „dobrze wykonaną robotę” Jest przyznawana dla blogów o mniejszej liczbie obserwatorów, więc daje możliwość ich rozpowszechnienia. Po odebraniu nagrody należy odpowiedzieć na 11 pytań otrzymanych od osoby, która Cię nominowała. Następnie Ty nominujesz 11 osób (informujesz ich o tym) oraz zadajesz im 11 pytań. Nie wolno nominować bloga, który Cię nominował.

Pytania od Niki: 
1. Twoje imię piękna :D
Paulina, ale lubię gdy ludzie mówią na mnie Paula :)

2. Ulubiony przedmiot? 
W szkole angielski i wf, a jeśli chodzi o normalny przedmiot to nie wiem xD

3. Niall | Louis | Zayn | Harry | Liam? Który z nich? 
Harry ♥ Chociaż kocham wszystkich tak samo ♥ Miałam kiedyś taką "Fazę na Hazzę" hahah i od tego się zaczęło :)

4. Wolisz owoce czy warzywa?
Owoce ^^ Jabłka i mandarynki haha :)

5. Ulubiony film i/lub książka? :3
Mój ulubiony film to oczywiście This Is Us ♥ Ale uwielbiam także filmy Harry'ego Pottera. Moje ulubione książka to cała seria  Pottera, ale ostatnio przepadam także za "Gwiazd Naszych Wina" John'a Green'a. 

6. Imię przyjaciółki/ela. 
Mam trzy przyjaciółki ♥ Julia, Oliwia i Paulina hahah 

7. Ulubiona liczba?
69 oczywiście ^^

8. Co cenisz w przyjaźni?
Cenię to, że przyjaciel zawsze Ci pomorze, nigdy się od Ciebie nie oddali. Zawsze będzie Cię akceptował takim jakim jesteś. 

9. Czy potrafisz wytłumaczyć co to jest "miłość"?
Miłość to uczucie, które przychodzi gdy cenimy sobie drugą osobę. Pojawia się wtedy taka "wieź" która łączy ze sobą ludzi ♥

10. Ile masz ulubionych blogów?
Dużooooo :) Nie będę wymieniała, bo jest ich ponad 20 :) Ale zdecydowanie najbardziej lubię My Black Angel ♥

11. Co cię inspiruje do pisania?
Do pisania? Hm...Chyba najbardziej komentarze pod rozdziałami :) Naprawdę uwielbiam czytać miłe słowa na temat rozdziałów które staram pisać się jak najlepiej. Ale również to, że chcę mieć coś swojego. Taki jakby własny "świat", w którym wszystko jest tak jak zaplanuję, jak napiszę. Za to właśnie kocham pisanie ♥ 

Moje pytania:
1.Od kiedy piszesz blogi?
2.Co Cię zachęciło do pisania?
3.Ile masz lat?
4. Ulubiona książka?
5. Ulubiony przedmiot w szkole?
6. Masz twittera?
7.Jak nazywa się Twoja przyjaciółka?
8.Ile blogów czytasz?
9.Jesteś jeszcze w jakichś fandomach oprócz Directioner?
10. Od kiedy jesteś Directioner? (data)
11. Skąd wzięłaś pomysł na bloga?

Nominuję:
Only time will tell...
Truly, madly, crazy, deeply in love with you  
Don't Forget Where You Belong 
Better Late Than Never 

Chapter 39: He left me again

Stałam i nie wiedziałam co mu odpowiedzieć. 
-Wiesz co? Nigdy bym nie pomyślała że tak będzie wyglądać moja podróż poślubna..Skrzywdzisz mnie jeszcze kiedyś? 
-Obiecuję Ci że to się juz nigdy nie powtórzy. Poniosło mnie. Po prostu- jesteśmy małżeństwem niecałe dwa dni a on już mnie prosi o wybaczenie. 
-Dobrze, niech Ci będzie - posłałam mu lekki uśmiech, a  on wziął mnie na ręce i położył na łóżku.
-Tylko mi nie mów..
-Może masz ochotę? Ale na taki lekki
-Czy Ty byś naprawdę chciał codziennie to robić? - pokiwał głową
 -Kara za wczoraj. Do końca ciąży nie ma seksu. Ani tego lekkiego- mina mu od razu posmutniała. Oczy niewiniątka.Nie wpadnę na to jeszcze raz.
-No dobra, kara musi być... Gdzie idziemy? 
-Może na plażę? Jest śliczna pogoda... 
***
-Katy, tylko zadzwoń do mnie jak skończysz- od tego "wypadku" we Włoszech nie daje mi spokoju. Dostał jakiegoś fioła na punkcie ciąży. Nawet już w domu sprzątać nie mogę. Dobra, portfolio mam, telefon jest, torebki też mi nikt nie ukradł. Wszystko w normie. Cholernie się denerwuję Przede mną  rozmowa o "pracę" w modelingu. 
-Pamiętaj, masz zadzwonić - uchylił szybę z auta.
-Dobrze, nie zapomnę- no cóż. Prze de mną znowu ten trzydziesto  paro piętrowy budynek. Weszłam do windy i wjechałam na najwyższe piętro. Tylko teraz odnaleźć to całe biuro. Nie znam się kompletnie na tym miejscu. Gdy byłam tu po raz pierwszy Harry mówił coś o  szklanych drzwiach po prawej stronie. Dobra, spróbuję. Zapukałam i od razu usłyszałam donośne "proszę". 
-Dzień dobry, ja byłam...-zaczęłam
-Dzień doby pani Catharine - kobieta uśmiechnęła się lekko i wskazała na fotel - Tak więc, co panią do mnie sprowadza?
-Co mnie do pani sprowadza? Marzenia. Zawsze marzyłam być modelką. Podałam jej zapełnione do połowy portfolio. 
-Po pani zdjęciach widzę że ma pani potencjał. Davies! Zrób pani Catharine kilka zdjęć - Jasmin jak najszybciej mogła wyciągnęła mnie z jej biura.
-Jasmin, co ty  robisz?! 
-Kate, posłuchaj mnie.    Pozuj naturalnie. Nie odpowiadaj na jej pytania. Nic nie ma Cię rozpraszać, rozumiesz? Mówię Ci to bo zależy mi na naszej współpracy.  I dlatego, bo Niall jest moim bardzo dobrym przyjacielem. Rollson najbardziej sobie ceni..- urwała bo do studia weszła ta kobieta z którą przedtem rozmawiałam. Stała przy tylnej ścianie i robiła dokładnie tak jak mówiła Jasmin, a ja postępowałam tak, jak mi kazała. 
-Jestem bardzo zadowolona  profesjonalizmem jaki pani posiada. To co?  Podpisujemy kontrakt?
-Mogłabym omówić to jeszcze z mężem?
-Dobrze, niech pani weźmie go do domu i na spokojnie przeczyta. No i najlepiej niech przyniesie podpisany.
-Dziękuję, do widzenia - wyszłam z budynku i wyciągnęłam z torebki telefon. Cholera, Niall mnie zabije jak pieszo do domu pójdę. Rozładował mi się. I jeszcze deszcz pada...Cholera...No nic. Najwyżej pozabija. Założyłam na głowę kaptur moje bluzy i  udałam się w drogę. Nagle podjechało jakieś auto..
-Hej piękna, podwieźć Cię? 
-Boże, Tom?- Jezu on? Ten ex Tom?!
-Kate?! Jezu, przepraszam. Podwieźć Cię gdzieś? 
 -Na Lloyd Street, ok?
-Jasne, tylko poczekaj jeszcze chwilę. Chciałbym pójść sobie tylko wodę kupić. 
-Mogłabym skorzystać z telefonu? Mój się rozładował, a Niall kazał mi zadzwonić.
-Masz nowego?
-Tak, tylko że męża. 
-Co Ty niepowiesz...  Dobra, masz. Zaraz wracam- podał mi czarnego iPhona. Przez przypadek włączyły mi się SMS do jego przyjaciela Alexa. 
 Zobaczyłam pod tym wszystkim moje i jego zdjęcie, gdy mieliśmy po 17 lat. Pamiętam, zabrał mnie wtedy do Toronto. Boże,  co ja mam teraz zrobić? Zrobiłam zrzut ekranu, po czym wysłałam to zdjęcie na mojego maila. Niech on zrozumie, że go już nie kocham. Niall jest jedynym mężczyznom który się dla mnie liczy. 
-To co, Lloyd Street?
-Tak - odpowiedziałam, gdyby nigdy nic. 
-A może najpierw się zabawimy?
 -Co Ty masz na myśli?! - zaparkował na poboczu i zablokował drzwi. Jednym przyciskiem rozłożył siedzenia. 
-Masz ochotę się zabawić laleczko?
-Zostaw mnie! - automatycznie leżał już na mnie
 -Zostaw ją idioto!- niespodziewanie przybiegł Harry. Nie wiem jaki cudem on otworzył te drzwi, ale wiem że będę mu za to wdzięczna do końca życia. Zadał Tomowi kilka uderzeń i natychmiast wyciągnął mnie z tego auta. 
-Nic Ci nie jest słońce?- zapytał opiekuńczo
-Wszystko jest ok- otworzył mi drzwi do czarnego audi -Zawiózłbyś mnie do domu? 
-Nie mogę Katy
-Czemu?
-Niall nie pozwolił. Jechał razem z Zaynem i Limem załatwić coś do Glasgow związku z terminami nowej trasy.  Pomieszkasz tydzień ze mną i z Lou w  jednym domu. W naszym wspólnym domu. Pamiętasz?
-Tak- roześmialiśmy się i po chwili zdałam sobie sprawę że on mnie znowu odjechał....i nic nie powiedział...Z oczy poleciało mi kilka łez.
-Czemu płaczesz słonko? Coś nie tak?
-Nie, wszystko ok - zaparkował pod naszym "wspólnym domem" . Wchodząc ujrzałam siedzącego na kanapie Tommo. 
-Hej mała. Co taka smutna?
-Cześć Lou. Zostawił mnie znowu.  Dlatego...

 

poniedziałek, 12 stycznia 2015

Chapter 38: I sleep, I wake up, I forget ...

Otworzyłam oczy. Jezu...ja żyję. Popatrzyłam w dół mojego ciała. Byłam przerażona tym, co mogłam zobaczyć na moich białych szortach. Powoli mój wzrok nachylał się by ujrzeć coś. Nie ma nic. Mój synek jest ze mną. Nic mi nie było, będzie parę siniaków i chyba tyle. Gorzej było z tym idiotą. Z jego nosa leciała krew. 
-Kate, dzwoń po Nialla. Niech przyjedzie po Ciebie. Dam radę- popatrzył na mnie i uśmiechnął się lekko. Wybrałam numer i jak najszybciej zadzwoniłam do mojego mężczyzny. Po chwili zobaczyłam że Nialler już jest. Przyjechał samochodem który wynajął na lotnisku. 
-Luke, powodzenia z Nathaly. Może jeszcze kiedyś się zobaczymy- raczej nie bardzo się z nim już zobaczę. Kiedyś w gimnazjum widzieliśmy się codziennie. A teraz zobaczyłam go ostatni raz w życiu...
- Chodź- Niall złapał mnie za rękę i zaprowadził mnie do samochodu. Na jego tworzy można było zauważyć zdenerwowanie.
 Stałam mu się jakoś  posłuszna. Nienawidzę kiedy na mnie wrzeszczy. Po wejściu do pokoju hotelowego, stanęłam przy drzwiach i patrzyłam aż je zamknie. 
-Na łóżko - dalej stałam - Mam mówić po chińsku?! Na łóżko powiedziałem! - Jezu, nie. Teraz się naprawdę boję...
-I co ja mam z Tobą zrobić? Nie napisałaś mi że jedziesz ze znajomymi, a nie z jakimś idiotą!
-Niall, ale...
-Co ale?! Kate Ty mogłaś przez tego debila nasze dziecko stracić!
-Zamknij się idioto..- powiedziałam cicho. Od razu tego pożałowałam...Jego pas odbił się na moich plecach, a zaraz  potem na ręce...No cóż...Zasnę, obudzę się, zapomnę...
***
-Kotku, obudź się - co już mu przeszło? Albo zapomniał? - Przepraszam. Obiecuję Ci że nigdy to się już nie powtórzy..
-Ale Ty wiesz że nie dość że skrzywdziłeś mnie, to i dziecko?! Niall ono to wszystko czuje!- klęknął przede mną i złapał moją rękę.
-Obiecuję Katy...Wybacz...

Przy okazji Wszystkiego Najlepszego Zayn ♥ 
Nie umiem uwierzyć że już ma 22 lata ♥ 
 
Wszystkiego co najlepsze Skarbie ♥ 

poniedziałek, 29 grudnia 2014

Chapter 37: I'm done with you ...


*Oczami Kate*
Nigdy w życiu nie zapomnę tego dnia. Dzięki Niemu jestem najszczęśliwszym człowiekiem na świecie. Jest czwarta nad ranem, dopiero co wróciliśmy do domu. Trochę się przespać, spakować się i o 9.00 na lotnisko...
***
Kate ♥
Słońce, morze i wielki upał. Urok włoskiej Florencji. Właśnie idziemy z moim ukochanym na plażę. Niall splótł nasze palce, pokazując wszystkim że jestem tutaj z Nim. Od razu po wejściu na złoty piasek, poszłam usiąść na molo, tak by moje nogi ochładzały się w wodzie. 
-Ściągaj bluzkę - usłyszałam głos mojego męża. Zdjęłam mój T-shirt i znalazłam się w samym bikini. Po chwili byłam cała w morzu. 
-Co Ty robisz? - spytałam blondyna, po czym się do niego uśmiechnęłam.
 -Nie codziennie można zobaczyć takie widoki. Trzeba korzystać - uśmiechnął się po czym dodał - Idziemy coś zjeść? Wiesz co, muszę przyznać że ten brzuszek naprawdę Ci się powiększył...
-Ale mnie pocieszasz - zaśmiałam się - Jasne, możemy iść. Umieram z głodu. 
Po chwili znaleźliśmy się na tarasie  restauracji naszego hotelu. 
Wypiliśmy po kawie i zjedliśmy po moim ulubionym czekoladowym ciastku. 
-Masz ochotę na SPA? Mogę Ci załatwić na popołudnie skarbie.
-Jasne! - wstał z krzesła i dał znak że zaraz wróci. Zaczęłam rozglądać się dookoła i mój wzrok utkwił w pewnym brunecie. 
-Miller?! - zauważył mnie
-Luke, to Ty?! Nie widziałam Cię od wieków! Co Ty tu robisz?
-Mieszkam! Przeprowadziłem się niedawno. A Ty?
-Podróż poślubna. 
-Czyli że nie mogę mówić Miller?
-Możesz, ja nie zabraniam - uśmiechnęłam się
 -A jak miałbym mówić?
-Horan. Kate Horan - mało co by chyba nie zwariował.
-Ten Horan?! Niall Horan jest Twoim mężem?!  - pokiwałam potwierdzająco głową . 
-Skończmy mówić o mnie. Co u Ciebie?
-Oświadczyłem się Nathaly. 
-O, to gratulacje.
-Mam ochotę zabrać Cię w pewne miejsce. Masz czas? 
-Chwila, wyślę SMS Niallowi - mój mąż dostał SMS z tą informacją, po czym odpisał mi "Ok :)"
Weszliśmy do samochodu. Nawet wypasione to auto. 
Położył swoją rękę na moim biodrze. 
-Luke, co Ty robisz?
-Zawsze mi się podobałaś...
-Luke, ja mam męża, jestem w ciąży...
-Co, FBI na mnie naśle jak się do Ciebie zbliżę?!
-Zostaw mnie!
-Kate, ja nie umiem o Tobie zapomnieć...Powiedz tak szczerze gdyby Niall nie miał tego wszystkiego, leciałabyś na niego?! 
-DEBILU, UWAŻAJ! - i nagle przed moimi oczami zrobiło się czarno i usłyszałam wielki trzask... Złapałam się instynktownie za brzuch. Gdy stracę kolejnie dziecko...To skończę ze sobą...

Jak podoba Wam się wygląd bloga? Zostawić? Czy może zmienić na stary? Piszcie swoją opinię w komentarzach :)
Czytasz=Komantujesz
 A ogółem jak podoba Wam się rozdział? :D
Wasza Paula :*

środa, 24 grudnia 2014

Chapter 36: Wedding

-Jak wyglądam? - są ze mną moje siostry, przyjaciółka i siostrzenica. 
-Ciocia wyglądasz jak królewna śnieżka! - malutka podbiegła do mnie i dała znak by się schylić bo chce mnie przytulić - Tęskniłam za Tobą ciocia! I za wujkiem Niallem też! Ale ciocia Hanne też jest fajna! Ciocia...
-Co się stało słońce?
-Czemu ty masz taki...taki większy brzuch niż w lato?
-Bo będziesz miała małego kuzyna Van - ucieszyła się i pobiegła do Clary. 
-Dziewczyny, my tutaj gadamy, a chł0opaki z pewnością czekają już- i właśnie teraz ostatni raz wyszłam z domu jako Kate Miller...

*Oczami Nialla*
W oddali zauważyłem białą limuzynę z której  wysiadała Kate. Już od tej chwili Catherine Gabrielle Horan. Po mojej lewej stronie stał Lou jako świadek, a prawa nadal była pusta - do teraz. 
-Wyglądasz pięknie...Jak z bajki księżniczko...-uśmiechnęła się uroczo.
Ślub się rozpoczął. Widziałem lecące z jej oczu łzy...
Wziąłem jedną z obrączek i wypowiedziałem słowa przysięgi małżeńskiej.
 "Ja Niall James Horan biorę Cię Catherine Gabrielle Miller za żonę i ślubuję Ci miłość, wierność, oraz że nie opuszczę Cię aż do śmierci..."
 Po czym włożyłem na jeden z jej palców obrączkę. Teraz to ona powiedziała  
 "Ja Catherine Gabrielle Miller biorę Cię Nialla Jamesa Horana za męża i ślubuję Ci miłość, wierność, oraz że nie opuszczę Cię aż do śmierci..."
 Po wyjściu z kościoła ludzie zaczęli nam składać życzenia. Byli zaroszeni dosłownie wszyscy, rodzina, przyjaciele. Jezu..nie. W oddali zobaczyłem znaną osobę. Nie chcę by zmarnowała mi ślub, więc gdy Katy przyjmowała życzenia, wymknąłem się na chwilę.
-Czego tu chcesz?- rzuciłem ostrym tonem. 
-Czego ja chcę?! Tego żebyś się przyznał Kate! Bo inaczej ja jej powiem- Isabelle. Moja dawna znajoma. Po X Factor urwał nam się kontakt.Chodziła z Katie do gimnazjum
-O ja mam jej powiedzieć?
-Że po koncercie z Chicago zaprosiłeś mnie do hotelu.
-Bo chciałem pogadać ze znajomą - wtrąciłem
-A ja mogę to zmienić. Mogę jej powiedzieć że się do mnie dobierałeś...Wtedy znowu będę Twoja..
-Myślisz że ona Ci uwierzy? Nie jest taka głupia jak myślisz- nie mam zamiaru z nią dalej rozmawiać. Wróciłem do Kate i przy okazji ją pocałowałem. 
-Jedziemy na salę? - teraz ona cmoknęła mnie w policzek. Wsiedliśmy razem do limuzyny i chwilę później byliśmy już na miejscu. Sala była wystrojona tak jak chcieliśmy. Nie odbyło się bez toastu. Po godzinie wszyscy zaczęli się bawić i przyszedł czas na pierwszy taniec.
-Mogę?- spytałem ukochanej
-Oczywiście- podała mi dłoń i wyszliśmy na parkiet. 
-Kocham Cię- oparła swoją głowę na moim ramieniu. 
-Ja Ciebie też księżniczko...
Koło wieczora nie było człowieka który siedziałby przy stole. Wszyscy dobrze bawili się na parkiecie. Wow, Harry tańczy z Camillą? Nie wierzę. Wszedłem razem z chłopakami na scenę i zaśpiewaliśmy You&I dla Kate. Widziałem lecące z jej oczu łzy. W końcu od tej piosenki wszystko się zaczęło. Została przy niej moją dziewczyną.
-Hej..Nie płacz już- cały czas się do niej uśmiechałem, a ona płakała ze szczęścia. 
-Nie płaczę wcale..- przytuliłem ją mocno i pocałowałem w czubek głowy. 
-Mam niespodziankę. Jedziemy w podróż poślubną.
-Jejku, gdzie?
-Do Włoch, do Florencji, kochanie. 
-Wiesz, co? W tym momencie mam ochotę podziękować Bogu, że dał nam szansę. Że jesteśmy razem, że wtedy do Ciebie zadzwoniłam. Dziękuję Tobie że się mną opiekujesz i gdyby trzeba było oddałbyś za mnie życie. Że się o mnie troszczysz i po prostu jesteś. Dziękuję po prostu że trafiłam na Ciebie. 
-W końcu  na świecie jest mało takich aniołów jak ty - i nasze usta złączyły się w namiętny pocałunek...

Obiecany rozdział w świąteczne przedpołudnie :)
Kochani życzę Wam wesołych świąt, dużo prezentów, spotkania idoli, a przede wszystkim spełnienia marzeń i żebyście wytrwali ze mną do końca "Empire" (które jak na razie nie wiem kiedy nastąpi) 

No i oczywiście Wszystkiego Najlepszego Lou ♥ 
Skarbie życzę Ci jeszcze więcej wiernych fanów, no i żebyś jednak kiedyś odwiedził tą Polskę  ♥ 
+Kto śledzi naszą całą akcję na twitterze? xD
Jeśli macie tt, dajcie follow :) @luvmydirection1

Bezpośredni odnośnik do obrazka  Wszystkiego Najlepszego Lou ♥ 

Wasza Paula :* 


 

niedziela, 21 grudnia 2014

Chapter 35: I knew even then that it would be my woman, so I had nothing to lose...

Ten dom jest taki wielki....i taki piękny...Nie obejrzałam wszystkich piętek dokładnie, ale wierzę że będą tak samo śliczne jak parter. 
-Powiedz mi, czemu tak wiele dla mnie robisz?
-Bo Cię mocno kocham?  Przecież mówiłem Ci że będę Cię rozpieszczał...- popatrzył na mnie, objął mnie w tali i wpił się w moje usta. 
-Mam taką ochotę...ym..sama wiesz na co...
-A ja mam dla Ciebie dobrą wiadomość! Gdy byłam u ginekologa, zapytałam się o to. Powiedziała mi że możemy, ale bardzo lekko i jak najrzadziej. 
-To może pójdziemy wypróbować nasze nowe łóżko? - pokiwałam głową, a on wziął mnie na ręce i zaniósł na drugie piętro do sypialni. Boże, jakie to łóżko jest wygodne! Posadził mnie na nim i zaczął ściągać ze mnie ciuchy, rozpinać stanik. Ja natomiast zaczęłam odpinać guziki jego koszuli. Pisnęłam cicho, a on popatrzył na mnie, przerywając całowanie mojej szyi. 
-Przecież nie robię mocno - uśmiechnął się, a ja mu go odwzajemniłam. Kochaliśmy się do późnego wieczora. 
-Wiesz o tym, że za trzy dni ślub?
-No tak, w końcu  już jest ósmy...Mam pytanie. Pojedziesz jutro ze mną do lekarza? 
-Jasne- kocham tego wariata. Przez niego jestem najszczęśliwszą osobą na świecie -Co się tak śmiejesz Kate?
-Bo się cieszę że wreszcie zobaczę Clarę i Vann. No i Hanne! Też się długo nie widziałyśmy..-zamknął mnie w swoich ramionach i zasnęłam...
***
Z dzieckiem wszystko dobrze. Chyba wczoraj trochę przesadziliśmy. 
-Jeju, już jest środa. Idziesz w piątek do chłopaków, czy ja mam iść do Hanne?
-Pójdę do chłopaków. Już się nawet z nimi umówiłem. Sala jest zamówiona, obrączki też...Mam nadzieję że suknie też już masz.
-Niall gdzie ty jedziesz?  
-Do Jasmin. Powiedziała że mamy przyjechać. 
-Powiedziałbyś coś chociaż! Ubrałabym się jakoś!
-Ty zawsze jesteś ślicznie ubrana- wchodzimy na samą górę budynku. Z daleka ujrzałam chołopaków. 
-Młoda para idzie! - krzyknął Lou, a oczy wszystkich ludzi spojrzały na mnie i Niallera. 
-Młodą parą to my dopiero w piątek będziemy - wzniosłam się na palce i pocałowałam mój skarb w policzek. 
***
-Oczekuję Cię w następny poniedziałek. Jesteś wspaniała. Zrobię z Ciebie światowej sławy modelkę - pożegnałyśmy się z Jasmin i razem z Niallem pojechaliśmy do chłopaków. 
-Coś z Ciebie będzie. Czuję to - cmoknął mnie w policzek. 
-Patrz na drogę nie na mnie - zaśmiałam się.
Niall zaparkował pod "naszym wspólnym domem" i weszliśmy do środka. I kogo tam ujrzałam? Moje kochane dziewczyny! Po kolei witałam się z El, Perrie i Soph. A Harry znowu sam. Szkoda mi go, bo to naprawdę fajny chłopak. 
-Dobra dziewczyny, koniec tych czułości. Co robimy? -zapytał Louis. 
-Może zagramy w butelkę?- Harry
-Taak!- odrzekłyśmy wszystkie razem 
Po chwili wszyscy siedzieli już w wielkim kole na podłodze. Lou zaczął kręcić. Kurde no, inaczej nie mogło wypaść...
-Hmm...Katy...Kiedy z Niallerem uprawialiście pierwszy raz seks? - nadeszło pytanie z serii "głupie pytania Tommo"
-Kochanie kiedy to było? - zapytałam z uśmiechem  Niallera. 
-Zdaje mi się że wtedy gdy byliśmy w Bernie. Tak. 
-Ludzie, wy się wtedy znaliście półtorej tygodnia! - Lou wytrzeszczał z nie dowierzania oczy. 
-Ja już wtedy wiedziałem że to będzie moja kobieta, więc nie miałem nic do stracenia. Dała się przekonać, że jej nigdy nie zostawię, więc się zgodziła - i nagle wpił się w moje usta. 
-Zawsze będziesz przy mnie, obiecuję. Nie zostawię Cię - szepnął do mnie i nagle zapomnieliśmy, że obok nas są wszyscy nasi przyjaciele...

Czytasz = Komentujesz 
Dla Ciebie to tylko chwila, a dla mnie wielka motywacja...


wtorek, 16 grudnia 2014

Przepraszam

Kochani!
Bardzo was przepraszam, ponieważ rozdział nie był bardzo długo dodawany. Myślę że mi to wybaczycie, bo miałam naprawdę napięty grafik. Prawie codziennie sprawdzian lub kartkówka. Ale mam i dobrą wieść! Mam napisane już sześć rozdziałów do przodu ( w moim zeszycie), ponieważ miałam ogromną wenę i postaram dodać większość w wigilijne przedpołudnie, by Wam to wynagrodzić ♥ 

Dla Was jeszcze Niall i Kate :*
 

Wasza Paula ♥

wtorek, 25 listopada 2014

Chapter 34: He wanted me to pick you




Zaliczyliśmy już chyba wszystko. Byliśmy nawet w pobliżu mojej starej szkoły. 
-Byłaś razem z Harrym u Jasmin?
-Kogo?
-No tej fotografki...
-Tak. Powiedziała mi że mam kiedyś z wami przyjechać. 
-Ona zrobi z Ciebie gwiazdę. Będziesz sławna - a jednak. Moje słowa na temat tego żeby spróbowała w modelingu nie poszły  na marne. 
-Wiesz o tym że tylko dwa tygodnie  i będziesz Kate Horan?
-Wiem kochanie. I bardzo się z tego powodu cieszę....

*Oczami Kate*
Przed chwilą gdzieś wyszedł i powiedział mi że wyśle Sms, no i że mam niby wyjść na balkon...
Wyszłam więc i zobaczyłam piękne zapalone świece, ułożone w serce. 
 Postarał się. Ale ja też mam dla niego niespodziankę. Mam prześliczną suknię ślubną. On tak się dla mnie stara, a ja nie powiedziałam mu całej prawdy, o tym gdy nie było go w Londynie...

***

-Kochanie, czemu ty jesteś taka smutna?- leżymy w łóżku. Jego ramiona owinęły moją klatkę piersiową.  Cholera. Chyba czas mu powiedzieć...-Czemu nic nie mówisz?
-Bo jak Ci powiem będziesz zły. Bardzo zły. 
-Nie będę, obiecuję.
-Harry chciał mnie Tobie odebrać...

#Wspomnienie
-Harry, daj już spokój. Ja jestem naprawdę szczęśliwa z Niallerem...-siedzimy w moim pokoju. Przepraszam, moim i Nialla pokoju. 
-Ale ze mną by Ci było o wiele lepiej... Przecież dobrze wiesz że ja zawsze dostaję tego czego chcę...- popatrzył na mnie chytrym wzrokiem i wpił się tak po prostu w moje usta...
#Koniec

Do  jego pięknych oczu napłynęła złość. 
-Pamiętaj, że Cię nie oddam nikomu. Nikomu, rozumiesz?!
-Ale ja też chcę być tylko z Tobą...
***
Nie no, błagam. W tym miesiącu przytyłam już 1,5 kg. 
-Boże, ja nie chcę być taka gruba...
-Kochanie, jesteś idealna...Nosisz nasze dziecko. Będę Ci płacił na fitness, aerobik, co tylko będziesz chciała. Ale błagam Cię, ni odchudzaj się w trakcie ciąży!
Wylądowaliśmy już w Londynie. Nie chcę wiedzieć co Niall zrobi Hazzie. Po prostu nie chcę. Harry zakazał mi mówić o tym Niallerowi. 
-Niall, błagam Cię, nie rób nic Harry'emu. 
-Nic mu nie zrobię. 
-Na prawdę?
-Tylko jak jeszcze raz zajdzie taka sytuacja, od razu mnie o tym informujesz. 
-Eee...Kotku, czemu ty nie jedziesz na naszą ulicę?
-Przecież jadę na nią.
-Ale na Lyall Street nie ma naszego domu.
-A może jest?- zaparkował przed wielką willą i się uśmiechnął - Witam w domu! - wyszłam z auta i nie umiałam w to uwierzyć. Piękny ogród....Boże zatkało mnie. Dom miał trzy piętra. 
-Jak ja Ci mam podziękować? 
-Zostań ze mną do końca życia i jeden dzień dłużej...